Grote aan de oevers van de Tigris en wordt daarom Alexandrië aan de Tigris genoemd. De verborgen havenstad ligt in de buurt van de grens met Irak en werd jarenlang door archeologen onderzocht. Ze onderzochten hoge muren en duizenden oude voorwerpen, zoals bakstenen en potten. Ruim zestig jaar geleden waren er al de eerste signalen van een mogelijke nederzetting bij de riviermonding van de Tigris.

De stad was strategisch gelegen te midden van het oude Mesopotamië, India, Centraal-Azië en China. De stad lag bovendien op minder dan 2 kilometer van de Perzische Golf en werd daarmee een belangrijke handelspost tussen het oosten en westen.

Mogelijk wilde Alexander de Grote na zijn verovering van het Perzische Rijk per boot terugkeren naar Babylon, in het huidige Irak. Daar was alleen geen geschikte haven voor, dus besloot hij een nieuwe havenstad te stichten in het veroverde Perzische gebied: Alexandrië aan de Tigris.

 Historici kenden de stad als Charax Spasinou of Charax Maishan, maar de locatie van de stad was altijd onbekend. Archeologen hebben nu dus een einde aan dat mysterie gemaakt. Archeologen schatten dat er 400.000 tot 600.000 mensen hebben gewoond. Dat denken ze te kunnen zien aan aangetroffen irrigatiesystemen, die op een vorm van landbouw wijzen. De stad lijkt qua opbouw op Alexandrië in het huidige Egypte, dat in de Nijldelta ligt en dezelfde functie als de stad aan de Tigris vervulde. Het oude Egypte en Mesopotamië lagen dicht bij elkaar en vormden een belangrijke schakel in de wereldwijde handelsketen. (NU)