Het voorstel draait om de aanleg van een enorm zonnepark met een capaciteit van 350 megawatt (MW).

Het project moet de afhankelijkheid van thermische energie, verkregen door verbranding van diesel en zware olie, fors terugdringen. Momenteel wordt Suriname’s energie voornamelijk opgewekt via waterkracht (hydro) en thermische centrales. Zonne-energie speelt nog een marginale rol. Daar willen de initiatiefnemers verandering in brengen.

Van de 350 megawatt opgewekte zonne-energie zal dagelijks 40 megawatt direct aan het elektriciteitsnet van Paramaribo worden geleverd. De overige 310 megawatt wordt opgeslagen in geavanceerde batterijen, die volgens de investeerders drie keer langer meegaan dan de huidige lithium- technologie. Dit zou het mogelijk maken om ook ’s avonds en tijdens bewolkte uren een constante stroomlevering te garanderen aan de Energie Bedrijven Suriname (EBS).

Volgens Sam Mehairjan, energiedeskundige en betrokken bij het proces, zou dit project de continuïteit van de stroomvoorziening aanzienlijk verbeteren. “Als dit gerealiseerd wordt, lossen we een structureel tekort van 20 tot 40 megawatt op,” aldus Mehairjan. “En dat zonder extra belasting van het milieu.” Naast de milieuwinst – er wordt naar schatting jaarlijks 300 gigawatt uur opgewekt met zonne-energie – zou het project volgens Mehairjan ook financieel aantrekkelijk zijn. De opgewekte stroom zou voor 8 tot 9 dollarcent per kilowattuur verkocht worden aan Suriname, een stuk goedkoper dan de 14 tot 16 cent wat nu wordt betaald voor thermische opwekking.

Opvallend is dat de investeerders alle kosten zelf willen dragen. Suriname hoeft geen financiële inbreng te leveren in de ontwikkelingsfase; het land zou uitsluitend als afnemer van de stroom fungeren. Naast het grootschalige plan voor Paramaribo, werd ook een kleinschalige pilot voorgesteld voor het district Nickerie. Hier zou een zonne-installatie van 5 tot 6 megawatt zorgen voor een continue energielevering aan het lokale net. Momenteel is er slechts 2 megawatt aan zonnecapaciteit in Nickerie, en dat functioneert alleen bij zonlicht. De nieuwe opzet zou een doorlopende levering garanderen – een primeur voor het district.

Hoewel het enthousiasme groot is, benadrukken de deskundigen dat er nog geen contract is getekend. Er is enkel gesproken over een mogelijke samenwerking. “We zullen eerst nagaan of de technologie betrouwbaar is en of deze elders met succes is toegepast,” zegt Mehairjan. “Op basis daarvan adviseren we de president over het tekenen van een intentieverklaring (MOU).” Voor het zonnepark is ook circa 400 hectare land nodig. Dat biedt niet alleen ruimte voor de zonnepanelen zelf, maar ook voor batterijcontainers, transportwegen en onderhoud.

“Dit voorstel past perfect binnen Suriname’s streven naar een duurzame toekomst,” stelt Mehairjan. “We moeten alle Surinamers de ruimte geven om bij te dragen aan de ontwikkeling van het land.” “Dat kan ook met slimme, groene keuzes.” Als alles volgens plan verloopt, zou het zonnepark binnen ongeveer 15 maanden operationeel kunnen zijn.