zij legt de structurele zwakte van een staatsbedrijf bloot dat al jaren balanceert op de rand van financiële en bestuurlijke instabiliteit. Werknemers legden het werk neer nadat salarissen over december 2025 uitbleven, terwijl ook gratificaties, vakantiegeld en andere toelagen niet zijn uitbetaald. Daarmee zitten medewerkers inmiddels bijna twee maanden zonder inkomen.

 Volgens Walter Uiterloo, voorzitter van de Dienst der Posterijen Werknemersorganisatie (DPWO), is de situatie onhoudbaar geworden. “Dit is geen incident, maar het gevolg van een opeenstapeling van falend beleid”, stelt hij. Het uitblijven van betalingen treft niet alleen het personeel, maar raakt direct de continuïteit van een essentiële publieke dienst. Postbezorging, betalingsverkeer en andere Surpost-diensten zijn voor veel burgers, met name ouderen en mensen zonder digitale alternatieven, van groot belang.

Surpost is weliswaar verzelfstandigd, maar functioneert in de praktijk nog steeds als een afhankelijk staatsbedrijf. Het bedrijf ontvangt subsidies via het Ministerie van Financiën en Planning om salarissen en nettolonen te kunnen betalen, omdat het niet financieel zelfvoorzienend is. Juist die afhankelijkheid maakt Surpost kwetsbaar voor bestuurlijke vertragingen en politieke wisselingen. “Bij elke verandering in de top begint het proces opnieuw, terwijl de organisatie al verzwakt is”, zegt Uiterloo.

De recente crisis wordt mede toegeschreven aan wanbeleid van de inmiddels ontslagen algemeen directeur. Volgens de vakbond en de Raad van Commissarissen (RvC) zijn noodzakelijke subsidieaanvragen en financiële stukken vanaf begin december 2025 niet tijdig ingediend. De RvC heeft aangegeven dat dit samenhing met ziekteverlof van de directeur, maar voor werknemers verandert dat niets aan de realiteit: lege rekeningen en oplopende schulden.

De achterstanden zijn aanzienlijk. Naast het decemberloon gaat het om de gratificatie over 2025 en vakantiegeld dat medio januari had moeten worden uitbetaald. Ook het salaris over januari 2026 dreigt te laat te komen, omdat de subsidieaanvraag niet op tijd is ingediend. “Dit raakt mensen in hun basisbehoeften”, benadrukt Uiterloo. “Huur, leningen en dagelijkse boodschappen wachten niet op administratieve procedures.”

De RvC en de DPWO hebben het ministerie dringend verzocht om verruiming en versnelling van de subsidie, gezien de noodsituatie. Er is overleg geweest met de minister en er zijn brieven en telefoongesprekken gevoerd, maar concrete resultaten laten vooralsnog op zich wachten. Ook de uitbetaling via de bank verloopt stroef door interne procedures, wat de frustratie verder vergroot.

Ondertussen blijven werknemers zich melden op de werkplek, waar zij geconfronteerd worden met boze klanten. “Wij begrijpen de frustratie van het publiek, maar vragen ook begrip voor onze positie”, zegt Uiterloo. De Personeelswet is duidelijk: salarissen moeten uiterlijk op de laatste dag van de maand worden uitbetaald. “Die termijn is ruimschoots overschreden.”

De vakbond stelt dat hervatting van de dienstverlening pas mogelijk is na volledige uitbetaling van de achterstallige gelden. De situatie bij Surpost roept daarmee bredere vragen op over toezicht, verantwoordelijkheid en de manier waarop vitale staatsbedrijven worden bestuurd. Zolang die kernproblemen niet worden aangepakt, dreigt deze crisis zich te blijven herhalen.