“Ik heb al uitzonderlijke dingen gezien tijdens mijn twintigjarige carrière”, zei sergeant Brad McKinnon aan The Globe and Mail na de vondst van Andrew Barber. Maar dit verhaal zal hij toch niet snel vergeten.

Op 31 juli werd Barber als vermist opgegeven nadat zijn voertuig het begaf in een afgelegen gebied in British Colombia. De Royal Canadian Mounted Police (RCMP) en Quesnel Search & Rescue zetten alles op alles om hem te vinden. Maar pas op 8 augustus kwam zijn redding toen een politiehelikopter zijn kapotte truck op een bosweg spotte. “We waren al negen dagen aan het zoeken naar de spreekwoordelijke speld in de hooiberg”, aldus McKinnon. “De Cariboo-regio in British Columbia is prachtig, maar het is enorm groot en er zijn talloze landelijke en ongerepte gebieden.”

Dankzij de auto konden ze uiteindelijk de vermiste Andrew vinden bij McLeese Lake op zo’n 587 kilometer ten noorden van Vancouver. Wat ze daar ontdekten was verrassend. De man had een geïmproviseerde schuilplaats gemaakt van takken en modder, vlak bij een rots waarop hij met aarde een noodsignaal had achtergelaten. “Hij had een beenblessure en was al uitgedroogd”, aldus McKinnon. Maar ondanks zijn toestand, wist Barber te overleven. Hij dronk ongezuiverd water uit een vijver en at wat hij kon vinden. “Het menselijk lichaam kan lang zonder voedsel, maar water is een ander verhaal”, zei RCMP-officier Brad McKinnon. Reddingswerker Bob Zimmerman gaf aan dat Barber waarschijnlijk geen dag langer had overleefd zonder hulp. Naast zijn schuilplaats lag een grote lichte rots met daarop het woord “HELP” gekalkt.

Barber werd naar het ziekenhuis gebracht en is inmiddels weer thuis. Zijn verhaal wordt geprezen als een zeldzaam voorbeeld van overlevingskracht en doorzettingsvermogen in de Canadese wildernis. Maar het had volgens McKinnon ook heel anders kunnen aflopen: “Ik zal het zo zeggen: als we hem niet op tijd hadden gevonden, zou ik me meer zorgen hebben gemaakt.” Het is niet duidelijk waarom Barber zich in het gebied bevond dat als “moerassig en afgelegen” wordt omschreven maar zijn “bovengemiddelde kennis van de wildernis” en vindingrijkheid zouden zonder twijfel hebben toegedragen aan zijn overleving. “De menselijke drang om te overleven blijft indrukwekkend”, aldus McKinnon. (De Telegraaf/ Quesnel Search and Rescue)