Uit de nieuwste Bosbouwstatistieken van de Stichting voor Bosbeheer en Bostoezicht blijkt dat maar liefst 92 procent van alle houtexport vorig jaar richting Azië ging. Vooral China, India en Vietnam blijven de belangrijkste afnemers van Surinaams hout. Volgens de cijfers exporteerde Suriname in totaal 248.324 kubieke meter houtproducten met een gezamenlijke FOB-waarde van ruim USD 57,2 miljoen. Daarvan ging ruim 229.320 kubieke meter naar Azië. De exportwaarde van die Aziatische markt alleen bedroeg meer dan USD 50 miljoen.

China blijft met grote afstand de belangrijkste handelspartner. Dat land importeerde alleen al meer dan 109.000 kubieke meter Surinaams hout met een waarde van ruim USD 24,3 miljoen. India volgde met ruim 44.000 kubieke meter en bijna USD 9,7 miljoen aan exportwaarde. Vietnam nam ruim 35.900 kubieke meter af, terwijl Singapore goed was voor meer dan USD 4,7 miljoen aan importwaarde.

De exportcijfers tonen duidelijk aan dat Suriname nog steeds vooral ruwe grondstoffen uitvoert. Van het totale exportvolume bestond 216.638 kubieke meter uit rondhout. Gezaagd hout vertegenwoordigde ongeveer 30.226 kubieke meter. De export van afgewerkte producten bleef daarentegen uiterst beperkt. Kenners waarschuwen al jaren dat Suriname hierdoor veel economische meerwaarde misloopt. Terwijl buitenlandse industrieën winst maken op verwerking, meubelproductie en verdere industriële toepassingen, blijft Suriname grotendeels leverancier van ruwe stammen.

De dominantie van Azië maakt de sector bovendien economisch kwetsbaar. Wanneer de Chinese economie vertraagt of internationale handelsmaatregelen veranderen, voelt Suriname dat vrijwel direct in de exportcijfers. Tijdens de coronaperiode werd reeds zichtbaar hoe afhankelijk de sector is geworden van buitenlandse vraag. Europa speelt intussen nog slechts een marginale rol. De volledige Europese markt vertegenwoordigde amper 2 procent van het totale exportvolume. Nederland, ooit een belangrijke afnemer, importeerde slechts ongeveer 2.044 kubieke meter houtproducten.

Ook regionale handel blijft opvallend klein. Het Caribisch gebied was slechts goed voor 4 procent van de totale exportwaarde. Zuid-Amerika, Afrika en Oceanië speelden vrijwel geen rol van betekenis. Volgens experts toont de exportstructuur aan dat Suriname dringend werk moet maken van industrialisatie en lokale verwerking. Zolang het land vooral ruwe houtstammen exporteert, blijven buitenlandse markten profiteren van de grootste economische opbrengsten.

De cijfers bevestigen daarmee dat Suriname steeds dieper verankerd raakt in een exportmodel waarin goedkope grondstoffen centraal staan, terwijl de ontwikkeling van een sterke nationale houtindustrie achterwege blijft.