Tijdens consultatiebijeenkomsten van de presidentiële Werkgroep ‘Heritage Month’ 2026 klonk niet alleen enthousiasme over de eerste erfgoedmaand in augustus, maar ook de duidelijke oproep om cultuurbeleving structureel op de nationale agenda te plaatsen. Onder het thema “Hoe wij hier ook samen kwamen – hoe wij samen verder gaan” wil de werkgroep inzetten op nationale eenheid, gedeelde identiteit en sociale cohesie. De consultaties vonden maandag en dinsdag plaats in de Congreshal en brachten cultuurdragers, jongeren en vertegenwoordigers uit verschillende delen van de samenleving samen.

Schrijfster en historicus Cynthia McLeod noemt de komst van de Heritage Month een noodzakelijke stap voor Suriname. Volgens haar moet het land veel bewuster omgaan met zijn rijke geschiedenis en culturele achtergrond. “Het is belangrijk dat je ervan bewust bent, om dat ook uit te dragen en door te geven”, benadrukt zij.

McLeod ziet bovendien grote kansen voor Suriname om zich internationaal sterker te profileren. Volgens haar kan de enorme culturele diversiteit toeristen aantrekken en bijdragen aan een positiever beeld van Suriname in het buitenland. “Ons erfgoed is zo fantastisch, divers en toch vormen wij samen dat mooie Suriname”, stelt zij. De historicus pleit daarom voor continuïteit en brede participatie vanuit de samenleving.

Ook dansdocent en storyteller Tanuya Manichand spreekt van een belangrijke ontwikkeling. Vooral het feit dat cultuurdragers en organisaties actief zijn betrokken bij de voorbereiding, noemt zij een sterk signaal. Volgens haar toont de grote opkomst aan dat er binnen het cultuurveld een duidelijke behoefte bestaat aan meer zichtbaarheid en erkenning van cultureel erfgoed.

Tegelijkertijd waarschuwt Manichand dat de erfgoedmaand meer moet worden dan een reeks festiviteiten alleen. De focus moet volgens haar nadrukkelijk liggen op de Surinaamse identiteit en de vraag wie Surinamers werkelijk zijn. “Die meerwaarde moet in deze maand alvast worden meegegeven”, zegt zij.

Het belang van multi-etnische samenwerking werd eveneens benadrukt door Florence Jamin-Wangsabesari, voorzitter van de Surinaamse Pencak Silat Associatie. Zij wees erop dat Suriname juist door zijn verschillende culturen uniek is en dat samenwerking noodzakelijk blijft om cultureel erfgoed levend te houden.

Jamin-Wangsabesari zet zich momenteel actief in om Pencak Silat, de Indonesische vechtkunst die door Unesco als cultureel erfgoed is erkend, op scholen te promoten. Volgens haar moeten vooral jongeren intensiever worden betrokken bij erfgoedactiviteiten. “Zo kunnen wij voorkomen dat heritage verloren gaat”, zegt zij.

De jongeren zelf blijken eveneens enthousiast over het initiatief. Rachel Pinas zegt dat georganiseerde en niet-georganiseerde jongerengroepen bewust zijn uitgenodigd om mee te denken over de invulling van de maand. Volgens haar ziet de werkgroep jongeren als belangrijke erfgoeddragers, die culturele verhalen moeten blijven doorgeven aan toekomstige generaties.

Participant Ceejay Wiebers noemt jongerenparticipatie cruciaal, om te voorkomen dat cultuur verloren gaat. Ook Urvin Doekoe van The Colors Foundation Suriname benadrukt dat de erfgoedmaand aansluit bij het werk van organisaties die zich dagelijks inzetten voor de cultuur van marrons en inheemsen. Met de consultaties lijkt de basis gelegd voor een erfgoedmaand die niet alleen culturele viering moet brengen, maar ook een bredere discussie over identiteit, verbondenheid en nationaal bewustzijn in Suriname op gang moet brengen.