via internationale handelsroutes op de wereldmarkt terechtgekomen. Dat blijkt uit een groot internationaal journalistiek onderzoek dat blootlegt hoe het edelmetaal, afkomstig uit een regio in Venezuela waar ernstige milieuschade en mensenrechtenschendingen plaatsvinden, werd verwerkt door de Europese goudraffinaderij Argor-Heraeus. Het onderzoek onthult dat tussen 2012 en 2018 ongeveer negentig ton Venezolaans goud, met een geschatte waarde van drie miljard dollar, via Curaçao werd uitgevoerd naar Europese goudraffinaderijen. Dat goud was grotendeels afkomstig uit illegale mijnen in het zuiden van Venezuela, waar al jaren sprake is van milieuschade, geweld, uitbuiting en betrokkenheid van criminele netwerken.

Turkoois water, witte zandstranden, iconische koloniale gevels geschilderd in geel, roze en blauw. Curaçao is een idyllische Caribische bestemming, perfect voor cruises en huwelijksreizen. Maar het eiland heeft ook een andere kant: op slechts 45 minuten vliegen van Venezuela, met een vrijhandelszone en directe verbindingen met Europa, is het een ideale doorvoerhaven voor zowel legale als illegale handel.

Curaçao, zelf zonder goudmijnen, groeide in de jaren 2010 uit tot een belangrijk doorvoercentrum. In minder dan tien jaar tijd werd meer dan 110 ton goud ter waarde van circa 4,5 miljard dollar vanaf het eiland geëxporteerd. Volgens experts was daar geen logische economische verklaring voor. De London Bullion Market Association (LBMA), die internationale standaarden voor goudhandel vaststelt, vroeg rond 2018 haar leden om geen goud meer uit Curaçao te accepteren. De constructie werkte via een netwerk van tussenpersonen. Venezolaanse leveranciers brachten het goud naar Curaçao, waar het werd omgesmolten en vervolgens als “gerecycled goud” of “goudschroot” werd gedeclareerd. Die classificatie maakte strengere controles op herkomst overbodig. Omdat goud na omsmelting geen zichtbare sporen van oorsprong meer draagt, kon het met nieuwe certificaten als legaal verhandeld worden. (Curacao.nu)