die elke vorm van fatsoen tart. De recente onthullingen over de monsterinkomens binnen de rechterlijke macht schetsen een beeld van een land met twee gezichten: een volk dat letterlijk doodgaat, en een elite die zichzelf via de wet heeft verrijkt.

​Wanneer een procureur-generaal (pg) maandelijks netto meer dan SRD 1.000.000 opstrijkt, praten we niet over een redelijke vergoeding. We praten over een inkomen van ruim SRD 50.000 per werkdag. Dat is meer dan wat menig ambtenaar in een heel jaar verdient. Laten we eerlijk zijn: deze situatie is gecreëerd onder de vorige president, Chandrikapersad Santokhi. Het is de zoveelste erfenis van een beleid dat gebaseerd lijkt op misleiding; terwijl het volk offers moest brengen, werden aan de top de zakken gevuld.

​Het meest stuitende is de sluwe constructie van de Wet Rechtspositie Rechterlijke Macht. Via onbelaste toelagen die oplopen tot 170% van het basissalaris, is een systeem gecreëerd waarbij de sterkste schouders juist de minste lasten dragen. De gewone ambtenaar pinaart en betaalt braaf belasting, terwijl de top van Justitie miljoenen incasseert zonder een cent af te dragen aan de staatskas.

​De politiek moet nu met de billen bloot. Wij eisen antwoord op de volgende vragen:

1. ​Over de onbelaste toelagen: Hoe rechtvaardigt de regering dat de hoogste inkomens van het land tot 170% aan onbelaste toelagen ontvangen, terwijl de kleine man over elke extra verdiende cent direct belasting moet afdragen?
2. ​Over de draagkracht: Is de economische draagkracht van Suriname ooit leidend geweest bij deze wet, of is er bewust een financiële elite gecreëerd die boven het volk staat?
3. ​Over de misleiding: Waarom is de financiële impact van deze wet pas na de verkiezingen volledig zichtbaar geworden? Was dit een bewuste strategie van de vorige regering om de publieke woede te ontlopen?
4. ​Over de rechtspositie: Waarom zijn het Openbaar Ministerie en de pg onder hetzelfde riante regime gebracht als de rechters, terwijl een soberder beleid voor de staande magistratuur logischer en betaalbaarder zou zijn?
5. ​Over de toekomst: Is de huidige president bereid om deze 'financiële tijdbom' van Santokhi onmiddellijk onschadelijk te maken door de wet in te trekken?

​Het volk is de ‘film van armoede’ beu. Je kunt de samenleving niet vragen om geduld en offers, terwijl de pg elke maand een miljoen incasseert. Rechtvaardigheid mag niet te koop zijn, en het mag zeker niet leiden tot de verrijking van enkelen terwijl de anderen van het land verarmen. De tijd van mooie praatjes en pathologisch liegen is voorbij; wij willen daden en een eerlijk loon voor iedereen, niet alleen voor de toppers.

​Richard Rostamkhan