In de eerste dagen na haar inauguratie voerde zij bilatera-le gesprekken met onder meer Guyana, Brazilië en Vene-zuela. Tegelijkertijd kondigde zij aan dat haar regering meteen werk maakt van een van de meest gevoelige bin-nenlandse dossiers: de landrechten van inheemse en tri-bale volken.

Tijdens een eerste persmoment liet Simons weinig aan onduidelijkheid over. “Wij hebben veel vrienden, maar ook veel werk”, stelde ze resoluut. De toon is helder: Su-riname zoekt samenwerking met de regio, maar kijkt te-gelijk kritisch naar binnen. “We willen vrede met de bu-ren, maar ook gerechtigheid voor onze eigen mensen.”

De gesprekken met buurlanden waren volgens de presi-dent "verkennend, maar wezenlijk". Met Guyana is gesp-roken over verdere samenwerking, onder meer via het oude plan voor een grensbrug. “Wij zijn niet tegen de brug, maar we moeten evalueren of de uitvoering nog past bij de huidige tijd”, zei Simons. De gevoelige Tigri-kwestie werd niet expliciet besproken, maar bleef onder-huids aanwezig. “We erkennen dat er problemen zijn en geloven in een vreedzame oplossing. Je kunt conflicten niet negeren, maar je moet ze ook niet opblazen.”

Met Brazilië werd stevig ingezet op samenwerking in de landbouw en sociale programma’s. Simons noemde het Braziliaanse model waarbij boeren hun oogst leveren voor schoolvoeding een inspirerend voorbeeld. “Kinderen moeten eten, maar als het even kan van eigen bodem. Dat versterkt onze landbouw en onze economie.” Ook so-ciale vangnetten zoals Bolsa Família zijn besproken. “Wij willen mensen niet aan de bedelstaf houden, maar ze op-leiden en laten meedoen in de economie.”

De ontmoeting met Venezuela draaide om wederzijdse erkenning en dankbaarheid. Simons verwees naar de tijd van Petrocaribe, toen Venezuela Suriname hielp met energie. “We hebben elkaar gesteund, dat vergeten we niet.” Tegelijk werd bezorgdheid uitgesproken over de op-lopende spanningen tussen Venezuela en Guyana. “Wij zijn voorstander van dialoog. Zuid-Amerika heeft vrede nodig, geen conflicten”, zegt Simons.

Ook de grenskwesties met Frans Guyana staan hoog op de agenda. De grenslijn langs de Marowijnerivier is tech-nisch bepaald, maar nog niet wettelijk vastgelegd. Simons wil dat parlement en regering snel werk maken van een grensverdrag. “We willen duidelijkheid voor de mensen langs de rivier. Grensproblemen lossen we op via overleg, niet via confrontatie.” Een ander belangrijk punt is het voorstel voor een grenspas voor bewoners van grensdor-pen. Daarmee moet het dagelijks leven van grensbewo-ners soepeler verlopen. “Veiligheid en bewegingsvrijheid kunnen samengaan, maar we moeten dat goed regelen.”

Het eerste binnenlandse dossier dat de nieuwe regering aanpakt, is de kwestie van landrechten voor inheemse en tribale gemeenschappen. Simons wees op een eerder aangenomen wet in De Nationale Assemblee en wil die nu implementeren. “We gaan in overleg met de gram-man, leggen de wet uit, en voorkomen per direct dat er nieuwe concessies worden uitgegeven in hun leefgebie-den.”