Waterputten raken leeg, waardoor extra investeringen moeten worden gepleegd om dieper te boren. In sommige gevallen wordt zelfs een techniek toegepast die gebruikt wordt bij het boren naar olie. Hiermee gaat veel geld gepaard, dat allemaal verwerkt wordt in de kostprijs van de groente.

De districten Commewijne, Saramacca, Wanica en het gebied Weg naar Zee zijn de grote voedselproducenten van Suriname. Boeren in deze regio’s klagen steen en been over de aanhoudende droogte. De extra kosten die gemaakt worden om irrigatiewater beschikbaar te maken, bestaan niet alleen uit het aanleggen en aanpassen van infrastructuur, maar ook uit extra brandstof om pompen te draaien. “We kijken ook naar de oorlog in het Midden-Oosten. Als de regering beslist om de olieprijs niet langer te subsidiëren, dan zullen onze kosten verder stijgen”, zegt een producent in Commewijne, die al enorme investeringen heeft gepleegd. “Een koker kost al tussen de SRD 2000 en SRD 3000. En ik heb tientallen moeten aanschaffen.”

De situatie in Saramacca is niet anders. Daar wordt geklaagd over de slechte infrastructuur die door de jaren heen niet is aangepast om de groeiende behoefte aan voedsel bij te benen. Een groot deel hangt af van de boeren zelf, die de nodige investeringen moeten plegen. Echter, er is ook voor de overheid een grote rol weggelegd om hoofdlozingen aan te pakken om zowel overtollig water af te voeren in de regentijd, als tegelijkertijd die af te stemmen om voldoende water aan te leveren in de droge tijd.

Een producent zegt desgevraagd huiverig te zijn om grote investeringen te plegen om toegang tot meer water voor zijn areaal te garanderen. “De mensen (overheid…red) moeten met ons komen praten en dat ding goed uitleggen. Want ik kan nu gaan graven om water naar mijn grond te krijgen, maar ik weet niet wat het effect daarvan zal zijn wanneer het weer hard begint te regenen. Ook zijn bepaalde handelingen die we zouden kunnen plegen illegaal, zoals het drukken van metalen buizen tot diep in de grond, maar er zijn bepaalde mensen die het stiekem doen om toch toegang tot water te krijgen.” De uitdagingen waarmee de landbouwsector kampt, zijn direct terug te zien op de schappen. Niet alleen kosten de verschillende groentesoorten doorgaans veel meer, ook zien die er kwalitatief veel slechter uit.