De eerste 24 tot 48 uur worden de acute fase genoemd. In die fase moet zuurstof worden toegediend en vocht, elektrolyten en eiwitten. De wonden en organen worden gemonitord en soms wordt er al geopereerd. Tijdens de acute fase worden patiënten soms kunstmatig in coma gebracht.

 Zuurstof is een van de facetten van de behandeling waar als eerste op wordt ingezet. "Als het slijmvlies van de luchtpijp zwelt na beschadiging door hete lucht, dan moet daar zo snel mogelijk een buisje in worden geplaatst", legt Paul van Zuijlen uit. Hij is hoofd brandwondencentrum en plastisch chirurg van het RKZ Brandwondencentrum in Beverwijk.

 Slachtoffers die giftige gassen hebben ingeademd, moeten ook extra zuurstof krijgen. "Van die zuurstof verhogen we de druk soms, zodat giftige gassen als koolmonoxide in de longen en de bloedbaan daarmee kunnen worden weggespoeld".

Veel van de zwaargewonde slachtoffers hebben uitwendige brandwonden. "Hoe groter het verbrande oppervlak, des te meer risico", legt brandwondenarts Keli Jansen van Brandwondencentrum Rotterdam uit. Sommige gewonden zijn voor 60 procent verbrand, dat wil zeggen 60 procent van het totale huidoppervlak. "Je vingers en handpalm zijn samen één procent", zegt Jansen.

 Jansen legt uit dat de huid een eerste barrière is tegen alles van buitenaf, zoals bacteriën en virussen. "Bij een brandwond met een groot oppervlakte, is een groot deel van die barrière weg. Infecties kunnen makkelijker binnentreden, je immuunwerking draait op volle toeren en je verliest veel belangrijke stoffen, waaronder vocht. Een lichaam kan daardoor heel ziek worden".

 Een derdegraads brandwond herstelt niet uit zichzelf. Het moet met eigen huidweefsel worden afgedekt. Van Zuijlen: "Als iemand voor 60 procent derdegraads verbrand is, betekent dat dat we nog 40 procent huid hebben om af te oogsten, zoals we dat noemen. Middels een huidtransplantatie worden de wonden daarmee bedekt. We hebben allerlei technieken om huid slim op te rekken en effectief te gebruiken". (NOS)