zijn de oudste werktuigen die tot nu toe zijn ontdekt. Onderzoekers schatten dat ze zo'n 430.000 jaar oud zijn. Het ene voorwerp is een dunne stok van zo'n 80 centimeter lang, die mogelijk werd gebruikt om mee in de modder te graven. Het andere voorwerp is een kleiner stuk wilgen- of populierenhout dat waarschijnlijk werd gebruikt om stenen werktuigen mee te maken.

Volgens wetenschappers gebruiken oermensen een hele reeks werktuigen, gemaakt van steen, bot en hout. Het gebeurt niet vaak dat er bewijs wordt gevonden van houten werktuigen, omdat hout vrij snel verrot. Houten werktuigen kunnen alleen op specifieke plekken worden bewaard, zoals in ijs, in grotten of onder water.

Deze werktuigen werden gevonden in het bekken van het Griekse Megalopolis. Bekkens zijn een soort kommen in het landschap waar losse materialen als zand, klei, stenen, plantenresten zich ophopen. Onderzoekers denken dat de werktuigen in hun tijd snel zijn bedekt door dit soort materialen en in de loop der tijd bewaard zijn gebleven door de vochtige omgeving.

In het Megalopolisbekken zijn de afgelopen jaren ook andere overblijfselen gevonden, zoals stenen werktuigen en olifantenbotten met inkepingen. Onderzoekers konden de houten werktuigen niet direct dateren, maar omdat de vindplaats 430.000 jaar oud is, schatten ze in dat de werktuigen dezelfde leeftijd hebben.

Op de vindplaats zijn nog geen menselijke resten aangetroffen, waardoor het niet duidelijk is wie de werktuigen heeft gebruikt. De eigenaren zouden vroege neanderthalers of een voorafgaande soort, de Homo heidelbergensis, geweest kunnen zijn. (Nu)