Jerrel Pawiroredjo, van de Nationale Partij Suriname (NPS) tevens oogarts bij het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP), benadrukt dat de uitdagingen op het gebied van gezondheidszorg zwaar wegen op de samenleving en de economie van het land. Een van de belangrijkste problemen die Pawiroredjo aankaart, is het ernstige tekort aan medische materialen en medicatie in ziekenhuizen.

“Op korte termijn moet er echt geld naar de zorg,” zegt hij. Momenteel wordt slechts 4 procent van de nationale begroting aan gezondheidszorg besteed, terwijl de norm 7 tot 8 procent is. Dit heeft geleid tot tekorten in ziekenhuizen, vooral in verband met medicijnen en medische hulpmiddelen. De gezondheid van de bevolking lijdt hieronder, en er is dringend behoefte aan een structurele investering om de zorg te verbeteren.

Daarnaast wijst Pawiroredjo op het belang van huisartsenzorg, met name buiten de grote stedelijke gebieden. In de kustvlakte, en vooral in het binnenland, is de toegang tot huisartsenzorg beperkt, wat de gezondheidsproblemen verergert. De NPS heeft plannen om de huisartsenzorg toegankelijker te maken, zodat mensen in afgelegen gebieden betere medische zorg kunnen ontvangen.

De zorg voor chronische ziekten zoals diabetes, hoge bloeddruk en overgewicht wordt steeds urgenter. Deze aandoeningen zorgen ervoor dat veel Surinamers vroegtijdig uitvallen van de arbeidsmarkt, wat de productiviteit van het land negatief beïnvloedt. In dit verband benadrukt Pawiroredjo de noodzaak van preventieve zorg en bewustwording, evenals het versterken van de gezondheids infrastructuur in het land.

De kwaliteit van het zorgpersoneel is een ander belangrijk punt dat Pawiroredjo aanhaalt. Suriname kampt met een tekort aan goed opgeleide medische professionals. Veel verpleegkundigen en artsen migreren naar andere landen in de regio en daarbuiten vanwege betere arbeidsomstandigheden en beloningen. Om dit tegen te gaan, pleit de NPS voor het verbeteren van de arbeidsomstandigheden en salarissen voor zorgpersoneel, zodat ze in Suriname kunnen blijven en bijdragen aan de gezondheid van de bevolking.

De problematiek rondom stedelijke planning speelt ook een grote rol in de zorgverlening. De verkeersdrukte in Paramaribo, vooral rondom ziekenhuisgebieden zoals het Academisch Ziekenhuis, zorgt voor vertragingen en frustratie. Pawiroredjo wijst erop dat er dringend een plan moet komen om het verkeer in de stad te verbeteren, zodat mensen sneller toegang hebben tot medische hulp.

Concluderend stelt Pawiroredjo dat de gezondheidszorg in Suriname fundamentele hervormingen nodig heeft. Het is noodzakelijk om meer middelen te alloceren voor de zorg, om het personeel beter te waarderen, en om de infrastructuur te verbeteren, zowel in de steden als in het binnenland. Alleen met een stevig en gefocust beleid kan Suriname zijn gezondheidszorgsystemen verbeteren en de gezondheid van zijn burgers waarborgen.