De sector kampt momenteel met spanningen rond de opkoopprijs van padie, stijgende kosten en structurele knelpunten in de productie en afzet. Volgens Jones zijn deze problemen mede ontstaan, door een gebrekkige aanwending van middelen die bestemd waren voor ondersteuning van rijstboeren. “Want we weten wat er allemaal met de financiële middelen, die bestemd waren voor de rijstsector, gebeurd is in de afgelopen vijf jaar.”

 De coalitieparlementariër laat er geen geheim over bestaan dat het Ministerie van Landbouw Veeteelt en Visserij (LVV), onder het vorige kabinet behoorlijk wat steken heeft laten vallen. Daarbij zouden middelen niet doelmatig zijn ingezet, wat nare gevolgen met zich meebracht voor onder meer de beschikbaarheid van productiemiddelen en de staat van infrastructuur.

Jones wijst in dat verband op kwesties rond de distributie van kunstmest, de uitvoering van infrastructurele projecten en het beheer van brandstofvoorzieningen, waaronder bij de Wakai-pompinstallatie. Deze factoren hebben volgens hem bijgedragen aan inefficiënties en verstoringen binnen de sector. “We kennen de gevallen bij Wakai-pomp, hoe benzine en diesel werden gestolen. Nu zien we dat er 75.000 liter diesel daar is als reserve. We zien dat het nog niet is wat het wezen moet, maar we moeten samen met elkaar dat ding gaan corrigeren voor de boeren.”

 Ook zouden marktverhoudingen uit hun balans zijn geraakt, wat direct impact heeft op de bepaling van de opkoopprijs voor padie. Volgens Jones heeft een ongelijke behandeling van opkopers gezorgd voor een soort monopoliepositie met betrekking tot de prijs. “Alle kleine pelmolenaars zijn over de kop gegaan, en dat komt omdat die vorige regering alleen keek naar één persoon.”