worden getroffen. Zij roepen zowel de overheid als het bedrijfsleven in Suriname op om structurele oplossingen te bieden. “Het is zorgwekkend hoeveel jongeren thuis zitten zonder perspectief”, zegt jongerenvertegenwoordiger Dwight Samuel. Volgens hem beschikken veel jongeren over diploma’s of praktische vaardigheden, maar blijven kansen uit. “We zien dat vacatures schaars zijn of om ervaring wordt gevraagd die jongeren simpelweg nog niet kunnen hebben. Zo blijven ze vastzitten in een vicieuze cirkel.”

Ook Anouskha Plet benadrukt dat werkgelegenheid niet het enige probleem is. Zij vraagt nadrukkelijk aandacht voor de veiligheid van jongeren die wél aan de slag gaan, vooral in sectoren zoals de bouw. “We krijgen signalen dat jongeren werken op bouwplaatsen zonder voldoende bescherming. Geen helm, geen veiligheidsschoenen, soms zelfs zonder duidelijke instructies. Dat is onverantwoord”, stelt zij.

Volgens de organisaties mogen jongeren niet gedwongen worden om onder onveilige omstandigheden te werken uit pure noodzaak om inkomen te verdienen. “Werk is belangrijk, maar veiligheid moet gegarandeerd zijn. Werkgevers moeten hun verantwoordelijkheid nemen en toezichthoudende instanties moeten strenger controleren”, aldus Samuel. Ook vragen zij aandacht voor jongeren die werken en niet verzekerd zijn.

Hoewel zij weten dat jongeren via het SAO vaktrainingen kunnen volgen, pleiten zij ook voor gerichte vaktrainingen, stageplaatsen met begeleiding en stimuleringsprogramma’s voor startende ondernemers. Daarnaast vragen zij om strengere handhaving van arbeidswetten, zodat jongeren niet worden blootgesteld aan gevaarlijke situaties.

“Wij willen niet alleen praten over problemen”, zegt Plet. “Wij willen samenwerken aan oplossingen. Geef jongeren een eerlijke kans én bescherm hen op de werkvloer.”

De jongerenorganisaties hopen dat hun oproep niet onbeantwoord blijft. Want, zo stellen zij, investeren in jongeren betekent investeren in de toekomst van Suriname. Zonder perspectief dreigt niet alleen economische stilstand, maar ook sociale onrust. De boodschap is duidelijk: werkgelegenheid en veiligheid moeten hand in hand gaan.