de plek waar zij vandaan kwamen. Zonder permanente opvang blijft de aanpak van Stichting 1 voor 12 steken bij tijdelijke hulp. Volgens Louis Vismale, voorzitter van de organisatie, ontbreekt het aan voldoende financiële middelen om een opvangvoorziening volledig af te maken en de betrokkenen langdurig onderdak te bieden. “Wij zijn dagelijks in het veld actief en halen steeds landlopers van de straat. Soms zijn het er vier, soms vijf en soms zes op een dag”, zegt Vismale. De organisatie neemt hen mee naar een locatie op Geyersvlijt, waar zij voeding en drinken krijgen, een knipbeurt ondergaan en nieuwe kleding ontvangen. Daarna belanden zij opnieuw op straat, omdat een structurele opvangmogelijkheid ontbreekt.

De dagelijkse inspanningen leveren daardoor volgens Vismale geen blijvende oplossing op. Hoewel de organisatie de betrokkenen tijdelijk verzorgt en aanspreekt op hun gedrag, blijft hun situatie grotendeels onveranderd, zolang zij nergens permanent terechtkunnen. Het van de straat halen van deze mensen lost het probleem volgens hem niet op, wanneer zij daarna opnieuw aan hun lot worden overgelaten.

Vismale zegt dat er al een locatie beschikbaar is om landlopers op te vangen, maar dat het opvanghuis nog niet volledig gereed is. Daarvoor zijn aanvullende financiële middelen nodig, die hij naar eigen zeggen nog van de overheid moet ontvangen. “Wij hebben een opvang, maar de middelen zijn er nog niet om het opvanghuis helemaal af te maken. Zodra wij over de benodigde middelen beschikken, willen wij de landlopers permanent opvangen”, stelt hij. De voorzitter zegt bereid te zijn ook eigen geld in het project te investeren om de werkzaamheden voort te zetten. Toch blijft hij afhankelijk van de financiële ondersteuning waarop hij wacht. Wanneer de middelen beschikbaar komen en wanneer het opvanghuis volledig gereed zal zijn, is niet duidelijk. Volgens Vismale moet er meer gebeuren dan mensen van de straat halen. Een permanente opvangvoorziening moet hun niet alleen onderdak bieden, maar ook ruimte creëren voor begeleiding en aandacht voor hun persoonlijke omstandigheden en eventuele hulpbehoeften. Zolang die voorziening niet operationeel is, blijft Stichting 1 voor 12 volgens hem dagelijks geconfronteerd met hetzelfde probleem: mensen worden van de straat gehaald, krijgen tijdelijk hulp en keren daarna weer terug. De situatie onderstreept volgens de voorzitter de noodzaak van een structurele aanpak. Zonder voldoende middelen en een geschikte opvanglocatie dreigt de hulpverlening een terugkerende cyclus te blijven, waarbij de landlopers telkens opnieuw van de straat worden gehaald, maar uiteindelijk weer op straat belanden.