bevinden zich ook kinderen die onderwijs behoeven. Het gaat vooral om kinderen uit Cuba en Venezuela, die toestemming van het Ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MWC) hebben om geplaatst te worden. Leerkrachten weten zich geen raad, omdat zij niet onderricht zijn in het onderwijzen van Spaanstalige kinderen die ook nog een andere cultuurnormen hebben.

Shaleesa Majokko, kandidaat-parlementariër namens de OPTSU, spreekt haar bezorgdheid hierover uit. Zij is zelf docent op een school en zegt uit contact met collega’s de onmacht bij collega’s te hebben waargenomen. Deze zaak zou ook binnen de vakbond besproken zijn. “Elk kind heeft recht op onderwijs, daarover gaan we niet praten. Maar als je kwalitatief goed onderwijs wil leveren, hoe geef je les aan een kind dat geen Nederlands verstaat?”, vraagt zij zich af. Je moet googelen, maar we willen kwaliteit leveren.”

Zij hoopt gekozen te worden bij de komende verkiezingen, om dit vraagstuk in De Nationale Assemblee (DNA) voor te leggen bij de regering. Dit is volgens haar slechts een van de vele uitdagingen waarmee leerkrachten te maken hebben. “Ik wil echt vechten voor het onderwijs, waarbij het een impact heeft op een groter gemeenschap Wij als docenten moeten de toekomst vormen. Je kan ze niet vormen met Google. Ik heb vier jaar op de opleiding gezeten. Je krijgt modules, vaardigheden, allerlei dingen om één vak te geven. Dan moet ik nu ook nog Spaans in mijn vrije tijd gaan leren. Ik moet goed zijn in taal, rekenen en godsdienst. Allemaal vertalen in Spaans. Voordat ze het kunnen doen…ik weet het niet. Er zijn veel dingen die niet goed zitten”.

Het beleid vanuit OWC faalt volgens haar op het inspelen op de nieuwe veranderingen die momenteel plaatsvinden in de bevolkingssamenstelling. “Dat het niet goed is. Dan gaan we nog niet eens praten over dat geld dat we krijgen.”