Terwijl zij hun werkzaamheden blijven uitvoeren, wachten zij inmiddels al zeven maanden op betaling en een formeel contract. Volgens een leverancier is de situatie niet langer vol te houden en zijn verschillende ondernemers inmiddels diep in de schulden geraakt.

“Niets, niets, niets. Ik vind dit banaal”, zegt een gefrustreerde leverancier. Volgens hem gaan de leveranciers inmiddels hun zevende maand in zonder dat er duidelijkheid is over betaling of een contract. Toch wordt van hen verwacht dat zij de voeding blijven leveren. De ondernemers zeggen dat zij vooraf grote bedragen moeten voorschieten om hun verplichtingen na te komen. Voeding moet dagelijks worden ingekocht, personeel moet worden betaald en andere kosten lopen gewoon door. Omdat betalingen uitblijven, zijn sommige leveranciers genoodzaakt geweest geld te lenen om de dienstverlening voort te zetten. “Als ik je zeg dat ik al SRD 1 miljoen heb geleend, dan ga ik nu weer geld moeten lenen”, vertelt een leverancier. Volgens hem wordt de situatie steeds nijpender. “Als je niet levert, ben je nul. Maar als je wel levert, ben je uiteindelijk ook nul, want je krijgt je geld niet.”

De leveranciers stellen dat zij zich in een bijzonder moeilijke positie bevinden. Zij kunnen niet zomaar stoppen met leveren, omdat daarmee de voeding voor arrestanten in gevaar kan komen. Tegelijkertijd hebben zij geen zekerheid over wanneer zij betaald zullen worden en onder welke contractuele voorwaarden zij hun werkzaamheden mogen voortzetten.

Een massale staking wordt volgens de betrokkenen wel overwogen, maar ook daar ligt een probleem. “We willen gewoon massaal staken, maar we hebben geen contract.” De leveranciers vrezen dat een werkonderbreking tegen hen gebruikt kan worden, terwijl zij juist van mening zijn dat zij maandenlang hun verantwoordelijkheid hebben genomen zonder daarvoor tijdig te worden betaald.

De frustratie neemt daardoor steeds verder toe. Volgens de leveranciers hebben zij inmiddels geprobeerd duidelijkheid te krijgen bij verschillende instanties en functionarissen, maar zonder het gewenste resultaat. Zij zeggen dat zij geen duidelijk antwoord krijgen over wanneer de kwestie wordt opgelost.

“Niemand reageert. De president reageert niet, de vicepresident reageert niet, de minister van Justitie reageert niet en de directeur van Justitie reageert niet”, klinkt het gefrustreerd.

De ondernemers vrezen bovendien dat de financiële problemen uiteindelijk ertoe kunnen leiden dat zij noodgedwongen stoppen. Volgens een leverancier bestaat de indruk dat er mogelijk wordt gewacht totdat bestaande leveranciers afhaken, waarna andere ondernemers de opdracht kunnen krijgen.

“Men loert erop dat je stopt om andere mensen de gunning te geven”, beweert hij. De leveranciers benadrukken dat zij niet vragen om een gunst, maar om duidelijkheid, betaling voor reeds geleverde diensten en een rechtsgeldige overeenkomst. Zij doen daarom een dringend beroep op de regering om de kwestie niet langer te laten voortduren. Na zeven maanden zonder betaling en contract zeggen de leveranciers dat hun financiële reserves volledig zijn uitgeput. Zij willen weten wanneer de regering eindelijk met een oplossing komt. “Het is niet meer te doen. Het is niet meer vol te houden”, aldus een van de gedupeerde ondernemers.