Volgens de resolutie is het Marokkaanse autonomieplan nu het meest serieuze uitgangspunt voor de vredesonderhandelingen tussen Marokko en de onafhankelijkheidsbeweging Polisario. In Marokko wordt het gevierd als een grote diplomatieke overwinning.

 De kwestie rondom de Westelijke Sahara speelt al vijftig jaar en is daarmee een van de langstlopende conflicten ter wereld. Marokko beschouwt het betwiste gebied, dat zeven keer groter is dan Nederland, als een integraal onderdeel van het koninkrijk. Polisario streeft naar een onafhankelijke staat.

In 2007 presenteerde de Marokkaanse koning Mohammed het autonomieplan als mogelijke oplossing. Volgens dit plan zouden de inwoners van het gebied zelf een lokale wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht kunnen kiezen. Wel blijft het dan onderdeel van Marokko, dat controle zal houden over defensie, buitenlandse zaken en religieuze aangelegenheden.

Sinds de presentatie van het plan is Marokko bezig om hier zo veel mogelijk steun van de internationale gemeenschap voor te krijgen. In 2020 ondertekende president Trump een decreet waarin de VS officieel de Westelijke Sahara als Marokkaans grondgebied erkent.

Hoewel dit besluit nog altijd niet is goedgekeurd door de Amerikaanse senaat, was het wel het startschot voor meer steun voor de Marokkaanse plannen van andere landen. In de afgelopen twee jaar gingen Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk overstag.

In 2022 sprak toenmalig minister Hoekstra van Buitenlandse Zaken al de Nederlandse voorkeur voor het autonomieplan uit. Tijdens gesprekken die vooral waren bedoeld om de bekoelde diplomatieke banden tussen Nederland en Marokko te ontdooien, noemde Nederland het Marokkaanse plan een "serieuze en geloofwaardige bijdrage".

Een van de felste tegenstanders van het autonomieplan is buurland Algerije. Dit is ook het land dat onderdak biedt aan de Polisario en waar ongeveer 170.000 vluchtelingen wonen die de Westelijke Sahara door het oorlogsgeweld zijn ontvlucht in de beginjaren van het conflict. (NOS)