Dit vraagstuk dringt zich op nu De Nationale Assemblée (DNA) zich buigt over de inzet van infiltranten, inclusief burgers, bij de bestrijding van georganiseerde criminaliteit. Parlementariërs vinden dat de wettelijke bescherming achterblijft bij de risico’s die met deze operaties gepaard gaan. Vooral het gevaar dat infiltranten makkelijk kunnen worden ontmaskerd in de kleine samenleving, baart VHP-parlementariër Dew Sharman zorgen. Hij wijst erop dat Suriname door zijn kleinschaligheid extra kwetsbaar is. Het geheimhouden van de identiteit van iemand die undercover werkt, kan volgens hem het verschil betekenen tussen een geslaagd onderzoek en een levensbedreigende situatie. Niet alleen de infiltrant zelf, maar ook diens familie en directe omgeving kunnen bij ontdekking gevaar lopen. Sharman vindt daarom dat de wet stevige veiligheidsmechanismen moet bevatten. Daarbij moet niet alleen worden voorkomen dat identiteitsgegevens uitlekken, maar moet ook vaststaan welke bescherming de overheid biedt wanneer dat toch gebeurt. Criminelen die uit zijn op vergelding, zouden ver gaan om betrokkenen en hun naasten te treffen.

NDP-parlementariër Rossellie Cotino stelt op haar beurt de vraag of Suriname überhaupt voldoende voorbereid is op de inzet van infiltranten. Zij vindt dat de risico’s van deze methode niet mogen worden onderschat. Een infiltrant begeeft zich in een omgeving waarin een verkeerde inschatting of mislukte operatie ernstige, zelfs fatale gevolgen kan hebben. Zij vraagt zich vooral af waarom al wordt gesproken over burgerinfiltranten, terwijl de bescherming van opsporingsambtenaren zelf nog niet voldoende is geregeld. Politiefunctionarissen die voor dit werk worden ingezet, moeten volgens haar gespecialiseerd zijn, intensief worden getraind en regelmatig worden getest en bijgeschoold. De kritische opmerkingen komen tijdens de behandeling van wetswijzigingen die de opsporingsbevoegdheden in het Wetboek van Strafvordering moeten uitbreiden. De aanpassingen hangen samen met internationale verplichtingen en richtlijnen waaraan Suriname moet voldoen. Het land heeft tot uiterlijk het eerste kwartaal van 2027 om de noodzakelijke wettelijke voorzieningen te treffen. De naderende deadline vergroot de druk op regering en parlement om de wetgeving tijdig af te ronden en internationale sancties te voorkomen.