ingenieur Michael Hiwat, in gesprek met een bekende media. Volgens hem staat niet alleen het kwetsbare ecosysteem onder druk, maar ook de biodiversiteit én de toeristische aantrekkingskracht van het gebied.

 Hiwat spreekt van een zorgwekkende ontwikkeling. Op slechts enkele meters van de watervallen vinden zware mijnbouwactiviteiten plaats. Grond wordt afgegraven en bij de goudwinning worden chemicaliën zoals kwik en cyanide gebruikt. Deze stoffen vervuilen zowel het water als de bodem en tasten het delicate evenwicht van het microklimaat aan.

“Suriname wordt op de kaart gezet als het groenste land ter wereld. Dat zijn we ook”, stelt Hiwat. “Maar dan hebben we ook de taak om ervoor te zorgen dat we dat blijven”. Volgens hem neemt de druk op natuurgebieden steeds verder toe door houtkap, ontbossing en vooral (illegale) mijnbouw. “Dat zorgt voor enorme spanning op het bestaande ecosysteem en de wildlife die daarin voorkomt”.

De schade rond de Irenevallen is volgens de ingenieur zichtbaar en ingrijpend. Het risico bestaat dat unieke flora en fauna verdwijnen en dat de ecologische balans langdurig wordt verstoord. Wanneer bodem en water vervuild raken, heeft dat directe gevolgen voor planten, dieren en uiteindelijk voor de hele voedselketen in het gebied.

Naast de ecologische impact wijst Hiwat ook op de economische gevolgen. De Ireneval geldt als één van Suriname’s bekendste natuurmonumenten en trekt zowel toeristen als lokale bezoekers die komen voor het ongerepte landschap en de indrukwekkende watervallen. Door de mijnbouwactiviteiten verliest het gebied echter zijn natuurlijke uitstraling. Dat kan leiden tot minder bezoekers en daarmee lagere inkomsten voor lokale gemeenschappen die afhankelijk zijn van natuurtoerisme.

Hiwat roept de Staat op om direct in te grijpen en strikte bescherming van natuur en ecosystemen te garanderen. Hij pleit voor een geïntegreerde aanpak, waarbij natuurbescherming wordt gecombineerd met effectief toezicht, duurzame toeristische ontwikkeling en bewustwording binnen lokale gemeenschappen.

Toch benadrukt hij dat natuurbescherming niet alleen een taak van de overheid is. “We zijn gezegend met een hele mooie natuur. Geniet ervan”, zegt hij. “En als je ergens van geniet, zal je het niet snel vernietigen”. Volgens Hiwat ligt de verantwoordelijkheid bij de hele samenleving, om ervoor te zorgen dat ook toekomstige generaties kunnen blijven genieten van bossen, vogels, vissen, bloemen en watervallen. Zonder ingrijpen dreigt de Irenevallen haar status als ecologisch en toeristisch kroonjuweel te verliezen – met gevolgen die verder reiken dan alleen het landschap.