en leden van het parlement. De minister verweet parlementariërs dat zij zich herhaaldelijk denigrerend uitlaten over de politie, terwijl DNA-leden juist aandringen op meer duidelijkheid over ernstige tekortkomingen binnen het korps.  De irritatie binnen DNA houdt vooral verband met de gebrekkige antwoorden van het ministerie over de verdwijning van onder andere honderden kilo's kwik uit de politiepost Geyersvlijt, de veiligheid en integriteit van de politie die volgens de parlementariërs te wensen overlaat.

Monorath reageerde fel op de kritiek vanuit het parlement en stelde dat vooral de politie niet voortdurend publiekelijk moet worden afgeschilderd als een falende veiligheidsdienst. Volgens hem is het onvermijdelijk dat binnen een groot politieapparaat fouten worden gemaakt, maar wordt waar nodig corrigerend opgetreden.

De minister vindt dat de toon waarop sommige parlementariërs over de veiligheidsdiensten spreken, schadelijk is. Hij verwees daarbij naar eerdere situaties waarin ook militairen volgens hem op kleinerende wijze werden aangeduid. Volgens Monorath moet worden voorkomen dat de politie als geheel door het slijk wordt gehaald.

 Zijn opstelling schoot bij zowel de coalitie als de oppositie echter in het verkeerde keelgat. NDP-fractieleider Rabin Parmessar wees de minister erop dat hij zich in het parlement bevindt en daar een andere toon zou moeten aanslaan. Volgens Parmessar hebben parlementariërs voldoende redenen om kritische vragen over het politieoptreden te stellen en moeten die vragen ook gesteld kunnen worden zonder dat daar een harde tegenaanval tegenover staat.

Ook VHP-parlementariër Mahinder Jogi bleek niet onder de indruk te zijn van de toon van minister Monorath. De kwikzaak blijft daarmee een pijnpunt tussen het parlement en het ministerie. Hoewel Monorath zegt dat het onderzoek inmiddels enige vooruitgang boekt, gaf hij geen concrete duidelijkheid over de identiteit van mogelijke verdachten of over de omstandigheden waaronder het kwik kon verdwijnen.