wordt warm eten uitgedeeld, dat nu als kantine dient. In Uttargaya, een stadje in het rampgebied, worden ongeveer 45 kinderen opgevangen van wie de ouders vermist zijn. Velen weten volgens hulpverlener Raunak Raj Sarraf niet dat hun ouders waarschijnlijk zijn overleden en wachten nog op hun terugkeer. Hulporganisaties waarschuwen dat mensenhandelaars extra actief worden tijdens rampen, zoals ook gebeurde na de aardbeving in 2015. Kinderen in tentenkampen en tijdelijke opvanglocaties zijn extra kwetsbaar. De tenten met logo's van hulporganisaties zijn een makkelijk doelwit, omdat er in de chaos weinig zicht is op alleenstaande kinderen.

Ook kinderen van wie de ouders alles verloren, lopen gevaar. Uit pure wanhoop dragen ouders hen soms over aan onbetrouwbare partijen, omdat ze geen geld meer hebben voor onderhoud of school, zegt hulpverlener Rasmita Tamang. Met beloftes over scholing of werk worden kinderen naar Kathmandu gelokt en daarna verhandeld. Nepal heeft een open grens met India. Daar worden ze ingezet als huishoudhulp, in circussen of in bordelen en gedwongen prostitutie. Anderen worden naar China gesmokkeld om in Nepalese bars te werken. Exacte cijfers ontbreken, maar in 2015 ging het om honderden kinderen. Sarraf vindt het positief dat er dit keer minder buitenlandse hulporganisaties zijn toegelaten, waardoor er meer overzicht is. Toch wil hij dat de overheid meer kinderen uit tenten haalt en onderbrengt in opvangcentra zoals in Uttargaya, waar beter toezicht is en kinderen naar school kunnen. Tekenend is het verhaal van Priya, die gescheiden is van haar ouders en probeert haar verdwenen dorp aan de rivier te tekenen. Hoopvol is volgens Tamang dat de overheid nu beter luistert naar lokale experts om kinderhandel tegen te gaan. (NOS)