Waar de inzet van verpleegkundigen breed werd geprezen, overheerste vooral de bezorgdheid over de slechte arbeidsomstandigheden, lage lonen en de toenemende uitstroom van zorgpersoneel naar het buitenland.

 NDP-parlementariër Silvana Afonsoewa, zelf verpleegkundige en momenteel de enige vertegenwoordiger uit die beroepsgroep in het parlement, vroeg nadrukkelijk aandacht voor de positie van verpleegkundigen. Volgens haar kampt de sector al jaren met knelpunten op het gebied van functiewaardering, salarisstructuren, doorgroeimogelijkheden en erkenning van deskundigheid. Afonsoewa drong er bij de regering op aan om snel uitvoering te geven aan nieuwe loonreeksen, die verpleegkundigen financieel meer ruimte moeten bieden. “Het zijn verpleegkundigen die patiënten observeren, veranderingen vroegtijdig signaleren, medicatie toedienen, families begeleiden en vaak als eerste handelen in acute situaties”, legt zij uit.

 Zij wees erop dat veel verpleegkundigen Suriname verlaten vanwege betere perspectieven en arbeidsvoorwaarden in het buitenland. Die ontwikkeling leidt volgens haar tot een steeds groter personeelstekort binnen de lokale zorgsector. De ontevredenheid is compleet nu er buitenlandse verpleegkundigen, die beter worden beloond dan lokaal personeel, worden aangetrokken om de tekorten op te vullen. “Deze krachten ontvangen hogere salarissen dan wij, verpleegkundigen hier in Suriname die de aangetrokken buitenlandse verpleegkundigen moeten inwerken.” Bijzondere aandacht vroeg zij voor verpleegkundigen en gezondheidsassistenten in het binnenland, die volgens haar vaak geïsoleerd werken en ver verwijderd zijn van specialistische zorgvoorzieningen. Ook NPS-parlementariër en oogarts Jerrel Pawiroredjo stond stil bij de moeilijke omstandigheden, waaronder verpleegkundigen dagelijks hun werk moeten uitvoeren. “Ondanks de demotivatie, ondanks de tekorten, ondanks het zware werk, zetten zij zich in om die zorg te verlenen aan mensen die dat nodig hebben. Onze diepe en hartgrondige dank voor hun dagelijkse inzet.”