Noorwegen is met een jaarlijkse export van zeker 1,2 miljoen ton de grootste kweekzalmproducent ter wereld. Daarbij worden vissen grootgebracht in gecontroleerde omgevingen. Denk aan grote tanks op het land, of kooien op de bodem van rivieren of zeeën. Volgens het Voedingscentrum is de viskweekindustrie de snelst groeiende voedselsector wereldwijd. Maar het zorgt ook voor vervuiling. Vissen krijgen namelijk extra voer toegediend, waarvan een deel niet wordt opgegeten. Dat aandeel zakt naar de bodem. Daarnaast blijft ook de plas en poep van de vissen op de bodem achter. Volgens het Sunstone Institute loost de viskwekerij hiermee 75 duizend ton aan stikstof, 13 duizend ton aan fosfor en 360 duizend ton aan koolstof in de Noorse wateren. Ter vergelijking: diezelfde hoeveelheid stikstof kom je tegen in het rioolwater van 17,2 miljoen mensen, terwijl bij fosfor (20 miljoen mensen) en koolstof (30 miljoen mensen) een nóg grotere bevolking nodig is. Noorwegen zelf telt 5,6 miljoen mensen. Volgens de onderzoekers is de consumptie van veevoer de afgelopen zes jaar met ruim 14 procent gestegen. Daarnaast ontdekten zij dat het afvalprobleem in de zomer het grootst is, omdat de natuur dan nog minder voedingsstoffen kan opnemen. Al dit visafval zorgt er onder andere voor dat er een enorme algenbloei ontstaat. Hierdoor neemt de hoeveelheid zuurstof in de Noorse wateren af, waardoor er steeds minder kans op leven voor planten en dieren is. Fjorden zijn hier extra kwetsbaar voor, omdat ze deels afgesloten zijn van de zee. Hierdoor hopen afvalstoffen zich makkelijker op. (Nu)