ontwikkeling van een nationale langetermijnstrategie die Suriname tot 2050 richting moet geven. Tijdens de eerste vergadering in de Conference Room van het Kabinet van de President is officieel begonnen met de voorbereiding van de Roadmap 2029-2050, een ontwikkelingsagenda die volgens de initiatiefnemers bestand moet zijn tegen politieke wisselingen en gericht is op duurzame sociaaleconomische groei.

 De bijeenkomst stond onder leiding van technocraat Karl Eckhorst, voorzitter van het NOP. Daarbij werd ook de trekkersgroep gepresenteerd die het proces zal coördineren. Deze bestaat naast Eckhorst uit Sergio Akiemboto, chef-staf van het Kabinet van de President, Danny Lachman van Stichting Planbureau Suriname, Rekha Bissumbhar van de Vereniging Surinaams Bedrijfsleven en Reynold Simons van de Raad van Vakcentrales in Suriname.

Tijdens de eerste bijeenkomst lag de nadruk op het vaststellen van de werkwijze. De deelnemers brachten de belangrijkste aandachtsgebieden voor de Roadmap in kaart en maakten afspraken over de samenwerking tussen de trekkers- en de werkgroep. Ook werd besloten maandelijks voortgangsrapportages op te stellen om de uitvoering van het traject te monitoren.

Volgens Lothar Boksteen, technocraat namens de Confederatie voor Organisaties van Landsdienaren (COL), wacht de groep een ambitieuze opdracht. Binnen één jaar moeten de hoofdlijnen van een nationaal ontwikkelingsplan voor de periode 2029 tot 2050 gereed zijn.

Boksteen benadrukte dat de Roadmap juist moet voorkomen dat langetermijnbeleid na iedere regeringswisseling opnieuw wordt aangepast. Volgens hem is daarom bewust gekozen voor een brede vertegenwoordiging, waarbij ook alle politieke partijen in De Nationale Assemblée zijn betrokken. "We moeten zaken inbouwen, zodat niet bij elke regeringswisseling weer nieuwe plannen worden gemaakt", stelde hij.

Volgens Boksteen ligt de grootste uitdaging echter niet in het schrijven van opnieuw een ontwikkelingsplan, maar in de daadwerkelijke uitvoering. Hij wees erop dat eerdere meerjarenontwikkelingsplannen grotendeels dezelfde uitgangspunten kenden, maar vaak strandden bij de implementatie. Juist die ervaringen moeten volgens hem worden geanalyseerd om te voorkomen dat dezelfde fouten worden herhaald.

Een belangrijk knelpunt is volgens de COL-vertegenwoordiger de beperkte uitvoeringscapaciteit van de overheid. Hij waarschuwde dat sterke instituties alleen effectief kunnen functioneren wanneer zij beschikken over voldoende gekwalificeerd personeel. Dat vraagt volgens hem niet alleen om betere arbeidsvoorwaarden om deskundigen aan te trekken en te behouden, maar ook om een cultuur waarin prestaties en verantwoording centraal staan.

Daarnaast pleitte Boksteen voor het opnieuw versterken van de nationale planningsinstituties. Hij stelde dat het Planbureau in het verleden een belangrijke strategische rol vervulde, maar in de loop der jaren is dat verzwakt. Volgens hem is een krachtig strategisch orgaan noodzakelijk om de langetermijnplanning te bewaken, terwijl de ministeries verantwoordelijk blijven voor de uitvoering van de ontwikkelingsagenda. Daarmee moet de Roadmap 2029-2050 uitgroeien tot een stabiele koers voor de ontwikkeling van Suriname, ongeacht de politieke samenstelling van toekomstige regeringen.