Veel zeehonden lijken hun eerste jaar niet te overleven. Wetenschappers gaan nu onderzoeken hoe dat komt en wat dat betekent voor het Waddengebied. Wetenschappers van de Universiteit Utrecht en het Werelderfgoedcentrum Waddenzee (WEC) gaan de komende maanden data analyseren van zeehonden die de afgelopen jaren zijn overleden.

In 2020 leefden naar schatting nog 7.600 gewone zeehonden (Phoca vitulina) in de Waddenzee. Het gaat om dieren die zich op het telmoment langs de Nederlandse kusten bevonden. Inmiddels is dat aantal afgenomen tot zo'n 7.200. Dat is opmerkelijk, want in dezelfde periode steeg het aantal geboorten van pups wel licht.

Maar veel pups lijken hun eerste levensjaar niet te overleven. "We gaan ervan uit dat ze doodgaan, maar eigenlijk vinden we ze niet terug, ook niet langs kusten in andere landen", zegt Sander van Dijk van het WEC. Het is volgens hem aannemelijk dat ze ver op zee overlijden. "Misschien zijn ze daar op zoek naar voedsel. Het zou kunnen dat ze dat voedsel niet vinden, dat het op die plekken te druk is, of dat er te veel concurrentie is."

Maar geen van die verklaringen is bewezen, zegt Van Dijk. Er werden niet eerder tijd en middelen vrijgemaakt voor een grondig onderzoek. Wel werden de gegevens van 2.300 overleden zeehonden bijgehouden. Wetenschappers gaan die gegevens de komende zes maanden analyseren met een fonds van het Wereld Natuur Fonds (WWF). Ze hopen dat ze na een half jaar een basisinzicht hebben dat tot een vervolgonderzoek leidt. (Nu)