achter de migratie van hun voorouders te ontdekken. Tijdens de lancering van de eerste Heritage Month op zaterdag benadrukte zij dat juist die menselijke verhalen kunnen bijdragen aan meer wederzijds begrip en een sterkere nationale verbondenheid. Volgens Simons kennen veel Surinamers de geschiedenis van de verschillende bevolkingsgroepen slechts oppervlakkig. Op school wordt wel aandacht besteed aan de herkomst van de diverse gemeenschappen, maar de persoonlijke ervaringen van de mensen die de reis naar Suriname maakten, blijven vaak buiten beeld. “Wij denken dat we elkaars geschiedenis kennen, maar er zijn heel veel persoonlijke verhalen die nooit in de geschiedenisboeken terecht zijn gekomen”, zei zij. Die verhalen verdienen volgens haar een centrale plaats binnen Heritage Month.

De president presenteerde een duidelijke opbouw voor de nieuwe erfgoedmaand. Iedere week krijgt een eigen thema dat gezamenlijk het verhaal vertelt van het ontstaan van de Surinaamse samenleving. De eerste week staat in het teken van de landen van herkomst. Daarbij wordt gekeken naar de geschiedenis van die landen, maar ook naar hun huidige ontwikkeling en toekomstperspectieven. Daarna verschuift de aandacht naar de vaak moeilijke reis die de voorouders maakten voordat zij Suriname bereikten. Volgens Simons waren deze reizen in veel gevallen allesbehalve vrijwillig of gemakkelijk. Juist daarom verdienen deze ervaringen een prominente plaats binnen de nationale geschiedenis.

In de derde week verschuift de aandacht naar wat de verschillende bevolkingsgroepen gezamenlijk hebben opgebouwd, nadat zij in Suriname waren aangekomen. Volgens de president hebben de verschillende gemeenschappen elkaar door de jaren heen sterk beïnvloed en is er een unieke Surinaamse identiteit ontstaan. Als voorbeeld noemde zij de Surinaamse keuken, die volgens haar inmiddels internationaal bekendstaat als een bijzondere combinatie van uiteenlopende culturele invloeden. “Buitenlanders zeggen mij vaak dat ze terugkomen naar Suriname voor het eten”, vertelde Simons.

Ook wees zij op de ontwikkeling waarbij religieuze feestdagen steeds vaker gezamenlijk worden gevierd op het Onafhankelijkheidsplein. Waar deze vieringen vroeger vooral binnen de eigen gemeenschap plaatsvonden, zijn zij uitgegroeid tot evenementen waarbij Surinamers van uiteenlopende achtergronden samenkomen. Volgens de president laat juist dat zien hoe verschillende tradities in de loop der jaren onderdeel zijn geworden van één gezamenlijke nationale cultuur.

Simons benadrukte dat Heritage Month alleen succesvol kan zijn wanneer de hele samenleving betrokken wordt. Zij riep jongeren op om de verhalen van oudere generaties vast te leggen voordat die verloren gaan. Ook kunstenaars krijgen volgens haar een belangrijke taak om geschiedenis en identiteit zichtbaar te maken via muziek, beeldende kunst, theater en andere creatieve uitingen. Daarnaast moeten wetenschappers en de universiteit onderzoek verrichten naar de verschillende geschiedenissen en hun betekenis voor de hedendaagse samenleving. De overheid moet vervolgens zorgen dat de uitkomsten daarvan worden vertaald naar beleid en maatschappelijke projecten.

Na drie weken van activiteiten volgt een afsluitende week waarin de ervaringen worden geëvalueerd en nieuwe thema's voor het volgende jaar worden vastgesteld. Volgens Simons moet Heritage Month zich jaarlijks verder ontwikkelen op basis van de opgedane kennis en ervaringen. Zo ontstaat volgens haar een voortdurend leerproces waarin cultuur, wetenschap en samenleving elkaar versterken. De president sloot haar toespraak af met een krachtige boodschap over de gezamenlijke identiteit van alle Surinamers. Ongeacht waar de voorouders oorspronkelijk vandaan kwamen, is volgens haar de huidige generatie onlosmakelijk verbonden met Suriname. “Elke cel in uw lichaam is gebouwd uit de grond van Suriname”, zei zij.