Daarmee blijft goud aantrekkelijk voor beleggers, vooral in een periode van economische onzekerheid en geopolitieke spanningen. Voor Suriname betekent de aanhoudende hoge goudprijs echter nog steeds geen significante betekenis, vanwege onmacht tot zelfs onwil om het geld te halen waar het is.

 De inkomsten die de Staat uit de goudsector verwachtte, zijn de afgelopen periode berekend op basis van een goudprijs van onder de USD 2.000 per ounce. In de praktijk noteert goud inmiddels al geruime tijd zeker tweemaal boven dat niveau. Toch vloeit een aanzienlijk deel van deze meeropbrengsten niet naar de staatskas, met name door tekortschietende afdrachten vanuit de kleinschalige goudsector. President Jennifer Simons onderkent de complexiteit van het probleem door een lang toegestane scheefgroei. Zij stelt dat de regering binnen enkele maanden maatregelen zal nemen om de inkomsten uit de sector te verhogen. “We treffen aan dat er echt niet genoeg uit de goudsector komt,” onderkent het staatshoofd.

 De president ontkent niet dat de kleinschalige goudsector economisch veel groter is dan vaak wordt aangenomen. “Er gaat een heleboel in om. Het is op zijn minst de helft van de totale goudproductie van Suriname,” zegt zij. Tegelijkertijd waarschuwde zij tegen een eenzijdig repressieve aanpak. “Je kan niet zomaar met harde hand komen. Dat gaat niet lukken. Je moet beginnen met praten en jouw systeem veranderen.”

Volgens Simons staat er veel op het spel. “Als we niet meer verdienen uit de goudsector, dan hebben we echt een groot probleem. Goud komt niet terug. Wat weg is, komt niet meer terug. Je moet die sector gebruiken om jouw land in een betere positie te brengen”, aldus de president.