voorzitter van de Progressieve Verheffende Partij (PVP), gevaarlijke trekken. In scherpe bewoordingen waarschuwt hij dat Suriname dreigt af te glijden naar wat hij noemt “autocratisch legalisme”: het misbruiken van wetten om de rechtsstaat van binnenuit uit te hollen.

 Bhikharie verwijst naar recente ontwikkelingen in Wales, waar politici strafbaar kunnen worden gesteld voor opzettelijk liegen en bedriegen. Volgens hem is dat een wereldwijde trend om het tanende vertrouwen in democratische instituties te herstellen. “Gekozen functionarissen moeten zich houden aan dezelfde beroepsstandaarden als artsen, advocaten en notarissen”, stelt hij. Kritiek dat zulke maatregelen de vrijheid van meningsuiting of parlementaire onschendbaarheid aantasten, wijst hij van de hand. Het verbieden van opzettelijke desinformatie noemt hij een noodzakelijke “politieke reset”, mede om deepfakes en populisme tegen te gaan en om de waarheid te beschermen als fundament voor een gezonde samenleving.

Tegen die achtergrond plaatst hij vraagtekens bij voorstellen om vermeende corruptie bij de Procureur-Generaal (PG) te bestrijden door meerdere PG’s in een coalitieconstructie samen te brengen. “Als de PG door en door corrupt zou zijn, en je lost dat op met een coalitie van PG’s, lijkt dat niet op een comedyshow?” vraagt Bhikharie retorisch. Volgens hem heeft Suriname historisch steeds meer ministers, raden van commissarissen en ambassadeurs toegevoegd, zonder dat dit bestuurlijke problemen oploste. “Corruptie is zo volledig ingelijfd dat het deels zelfs ‘gelegaliseerd’ is in het overheidsapparaat, inclusief sommige ngo’s”, stelt hij.

De PVP-voorzitter zegt die ontwikkeling toe te schrijven aan onwetendheid en weigert er etnische of andere agenda’s achter te zoeken. Wel verwijst hij naar een artikel dat hij in december vorig jaar publiceerde over “autoritarisme en autocratisch legalisme”. Daarin waarschuwde hij dat politieke leiders het rechtssysteem kunnen misbruiken om ondemocratische machtsgrepen als legitieme hervormingen te presenteren. “Dat heet institutionele misdaad”, aldus Bhikharie. Het creëren van nieuwe wetten om een coalitie van PG’s mogelijk te maken, zou volgens hem juist het risico vergroten dat het Openbaar Ministerie wordt gecorrumpeerd en corruptie wordt gelegaliseerd in plaats van bestreden.

In plaats van te experimenteren met nieuwe constructies pleit Bhikharie voor versterking van bestaande constitutionele waarborgen. Aansluiting bij het Caribbean Court of Justice (CCJ) noemt hij een logische stap in het kader van de regionale samenwerking. Daarnaast stelt hij de oprichting voor van een Hoge Raad, samengesteld uit een mix van oud-Hollandse rechters en lokale Hofleden, gezien de historische banden en vergelijkbare rechtscultuur. Zo’n Hoge Raad zou moeten waken over cassatie, rechtseenheid, rechtsontwikkeling en hogere rechtsbescherming.

Verder pleit hij voor invoering van een volwaardig bestuursrecht en afschaffing van het Administratief Beroepsinstituut binnen de overheid om rechtszekerheid en efficiëntie te vergroten en corruptie tegen te gaan. Ook zou op basis van de artikelen 142 en 143 van de Grondwet een onafhankelijke anticorruptiecommissie in het leven kunnen worden geroepen. “Er zijn genoeg beproefde manieren om constitutioneel en rechtsstatelijk te werk te gaan, in plaats van het wiel opnieuw te willen uitvinden”, benadrukt hij.

Bhikharie uit daarnaast kritiek op De Nationale Assemblee en de regering. Als zij serieus werk willen maken van rechtsstaatbescherming, moet volgens hem het Constitutioneel Hof eindelijk volledig worden bemenst. Tegelijkertijd waarschuwt hij dat sociaaleconomische ongelijkheid aangepakt moet worden. “Geef prioriteit aan de inkomens van onderwijsgevenden, verpleegkundigen en politieagenten, anders wordt Suriname onbestuurbaar”.

Ook pleit hij voor verhoging van de goudroyalty’s naar 10 procent. Smokkel wordt volgens hem niet tegengegaan door lage royalty’s, omdat bij smokkel niets wordt betaald. Tot slot spreekt hij zich opvallend positief uit over Ronnie Brunswijk, die volgens hem een rol heeft gespeeld bij het herstel van algemene en geheime verkiezingen na de militaire periode en Suriname behoedt voor “een constitutionele coup en internationaal isolement”.