Verdachten R.M. en K.R. stonden terecht voor ernstige strafbare feiten: moord, het wegmaken van een stoffelijk overschot en begunstiging. De uitspraak bracht een opvallende wending: hoofdverdachte R.M. werd slechts voor één van de drie ten laste gelegde feiten veroordeeld, terwijl K.R. volledig werd vrijgesproken.

 De zaak krijgt sinds mei 2023 veel publieke en juridische aandacht. Tijdens meerdere zittingen werd bewijsmateriaal gepresenteerd, waaronder getuigenverklaringen en camerabeelden. De vervolging was ervan overtuigd dat R.M. betrokken was bij de gewelddadige dood van de toerist, het wegwerken van diens lichaam en het helpen verhullen van de sporen. Tegen hem eiste de officier van justitie 30 jaar cel. K.R. werd alleen beticht van begunstiging; voor haar vorderde het Openbaar Ministerie (OM)  negen maanden gevangenisstraf, deels voorwaardelijk.

 De kantonrechter ging echter niet mee in het volledige betoog van het OM. Na het afwijzen van de formele bezwaren van de verdediging en het ontvankelijk verklaren van de vervolging, volgde een inhoudelijk oordeel. De rechter sprak R.M. vrij van moord en het wegmaken van het stoffelijk overschot - twee van de zwaarste aanklachten. Alleen voor begunstiging werd hij veroordeeld tot een gevangenisstraf van één jaar, met aftrek van de tijd in voorarrest.

 Volgens de rechter heeft R.M. zich schuldig gemaakt aan het belemmeren van het onderzoek naar een ernstig misdrijf. Zo heeft hij geholpen bij het vernietigen van camerabeelden, het verwijderen van een horloge en het schoonmaken van een woning waar sporen van belang konden zijn. “Door zijn handelen is de opsporing van een mogelijke doodslag ernstig bemoeilijkt”, aldus de motivatie van het vonnis.

 Voor K.R. kwam er volledige vrijspraak. De rechter stelde vast dat er geen enkel bewijs was dat zij op de hoogte was van de vermissing of betrokken was bij enige vorm van strafbaar gedrag. Ze bleef tijdens het gehele proces bij haar verklaring dat ze niets wist van het incident. Het OM slaagde er niet in om het tegendeel te bewijzen.

 De veroordeling van R.M. voor begunstiging is daarmee het enige resultaat van de langdurige rechtsgang, die begon in mei 2023 en meerdere keren werd uitgesteld. Tijdens eerdere zittingen kwam onder meer naar voren dat nieuwe documenten uit Nederland waren opgevraagd en dat de verdediging wisselde van advocaat. Uiteindelijk kon pas in januari 2025 het pleidooi van de verdediging plaatsvinden.

 Met deze uitspraak komt een voorlopig einde aan een zaak die veel vragen opriep over de veiligheid van toeristen, de effectiviteit van het opsporingsapparaat en de juridische waarborgen voor verdachten. Voor nabestaanden van de vermiste Parmessar blijft de kernvraag echter onbeantwoord: wat is er werkelijk gebeurd? Het OM heeft nog niet bekendgemaakt of het in hoger beroep gaat. Noch de verdediging noch de nabestaanden hebben tot dusver publiek gereageerd op de uitspraak.