Voorzitter van de Stichting Hindostaanse Immigratie (SHI), Ramon Jawalapersad, benadrukte dat de nalatenschap van de voorouders niet slechts herdenking verdient, maar ook een gedeelde verantwoordelijkheid om Suriname gezamenlijk verder te ontwikkelen.

"De boodschap die we vandaag uitdragen is er een van verbondenheid in verscheidenheid," aldus Jawalapersad. Hij onderstreepte dat natievorming méér is dan het spreken van dezelfde taal of het gezamenlijk hijsen van de vlag. “Het is een proces van gedeelde waarden, waarin we elkaar vasthouden, juist wanneer het moeilijk wordt.”

Jawalapersad riep burgers, politici, opvoeders en cultuurwerkers op om actief de gemeenschappelijkheid vorm te geven. “Niet door conflicten uit de weg te gaan, maar door te luisteren, te begrijpen en verantwoordelijkheid te nemen.” Volgens hem ligt de kracht van Suriname in het collectief – niet in de optelsom van meningen, maar in de bereidheid elkaar te steunen en te respecteren.

Hij wees op de offers en het harde werk van de voorouders als fundament waarop de huidige samenleving is gebouwd. “Hun reis was vol hoop, opoffering en doorzettingsvermogen. Zij hebben het mogelijk gemaakt dat wij hier vandaag samen kunnen zijn,” sprak hij met gepaste emotie. “Het is nu aan ons om hun werk met waardigheid voort te zetten.”

De voorzitter blikte ook vooruit: “Terwijl we prestaties vieren, erkennen we ook de uitdagingen die voor ons liggen. Alleen samen kunnen en zullen wij die het hoofd bieden.” Met zijn krachtige pleidooi plaatste Jawalapersad de Hindostaanse immigratie niet slechts in historisch perspectief, maar ook als inspiratiebron voor hedendaagse natievorming. “Laten we opnieuw leren wat het betekent om Surinamer te zijn – niet ondanks, maar dankzij onze verschillen.”

De bijeenkomst, die werd bijgewoond door hoogwaardigheidsbekleders, burgers en vertegenwoordigers van de Indiase ambassade, werd gedragen door een gedeeld sentiment van waardering en trots, maar ook van urgente reflectie. In een tijd van maatschappelijke spanningen en sociale fragmentatie klonk het pleidooi van Jawalapersad als een duidelijke oproep: laat de herdenking geen stil moment zijn, maar een actieve stimulans tot nationale samenhang.