Het schilderij Rijst, Wittie Boitie, De Goede Verwachting van Wim Bos Verschuur (1904-1985) maakt voortaan deel uit van de vaste tentoonstelling over de Tweede Wereldoorlog in de voormalige Nederlandse koloniën en belicht daarmee niet alleen zijn politieke strijd, maar ook zijn artistieke nalatenschap.

Het werk werd in bruikleen gegeven door kunstenaar Kenneth Beeker en toont de rijstteelt op plantage De Goede Verwachting in het district Saramacca. De titel verwijst naar lokale gebieden die nauw verbonden zijn met de Surinaamse landbouwgeschiedenis. Volgens het museum weerspiegelt het schilderij niet alleen een landschap, maar ook het dagelijkse leven en de arbeid waarop een groot deel van de Surinaamse samenleving destijds was gebaseerd.

Beeker noemt het een logische en eervolle bestemming voor het kunstwerk. “Wim Bos Verschuur was een kunstenaar wiens werk en verzet onlosmakelijk met elkaar verbonden waren. Die combinatie van kunst en maatschappelijke betrokkenheid herken ik ook in mijn eigen werk”, aldus de bruikleengever. Met de toevoeging krijgt het publiek een completer beeld van Bos Verschuur, die vooral bekendstaat als een van de eerste prominente Surinamers die openlijk pleitte voor zelfbestuur en onafhankelijkheid. Zijn beroemde leus “Baas in eigen huis” groeide uit tot een krachtig symbool van het antikoloniale denken in Suriname.

Bos Verschuur verbleef enkele jaren in Nederland om zich tot tekenleraar te bekwamen. Tijdens zijn studie kwam hij in contact met Indonesische studenten die streefden naar onafhankelijkheid van hun land. Hun ideeën maakten diepe indruk en vormden mede de basis voor zijn latere politieke overtuigingen. Na zijn terugkeer naar Suriname in 1933, hetzelfde jaar waarin Anton de Kom uit het land werd verbannen, ontwikkelde Bos Verschuur zich tot een uitgesproken voorvechter van meer politieke zeggenschap voor Surinamers. In 1942 trad hij toe tot de Staten van Suriname en richtte hij de politieke beweging Unie Suriname op.

Zijn strijd bracht hem echter in botsing met gouverneur Johannes Kielstra, die tijdens de Tweede Wereldoorlog vergaande bevoegdheden kreeg. Toen Bos Verschuur en andere Statenleden de regering in Londen wezen op het autoritaire bestuur in de kolonie, werd hij in 1943 gevangengezet. Massale protesten en steunbetuigingen vanuit de Surinaamse samenleving dwongen de Nederlandse regering uiteindelijk tot ingrijpen. Kielstra werd overgeplaatst en Bos Verschuur kwam weer op vrije voeten.

Het Verzetsmuseum onderstreept dat het nieuwe schilderij niet alleen artistieke waarde heeft, maar ook een persoonlijk venster biedt op het leven van een man die zowel met penseel als politieke overtuiging streed voor een zelfstandig Suriname.