Volgens het staatshoofd vormt de ontwikkeling van de monetaire én reële economie de basis voor duurzame welvaartsontwikkeling en een stabiele samenleving. Het nieuwe jaar, zo stelde zij, moet niet alleen een moment van reflectie zijn, maar vooral van het trekken van harde conclusies.

Simons gaf aan dat de regering vanaf juli 2025 de volledige verantwoordelijkheid draagt voor het bestuur van het land, in een context die wordt gekenmerkt door schaarste en beperkte middelen. “We zijn gestart in moeilijke omstandigheden, maar dat mag geen excuus zijn om niet te handelen”, benadrukte zij. Juist het herstellen van maatschappelijk vertrouwen is volgens haar cruciaal. Sinds juli 2025 is duidelijk geworden dat de maatschappelijke en economische realiteit vraagt om duidelijke keuzes, strikte discipline en consequente uitvoering.

In dat kader wees de president op de quickscans die in de eerste maanden bij alle ministeries zijn uitgevoerd. Deze waren volgens haar geen academische oefening, maar een noodzakelijk instrument om vast te stellen waar het beleid vastloopt, waar vooruitgang is geboekt en waar met beperkte middelen snel resultaat kan worden bereikt. De uitkomst was confronterend: versnippering binnen de overheid kost Suriname geld, tijd en vertrouwen. Middelen worden niet efficiënt ingezet en ministeries hebben te vaak langs elkaar heen gewerkt.

Die werkwijze moet volgens Simons fundamenteel veranderen. Zij pleitte voor een sterk geïntegreerd aansturingsorgaan dat de ruggengraat moet vormen van een meerjarige ontwikkelingsvisie. Die visie moet vervolgens worden vertaald naar concrete jaarplannen, met strikte voortgangscontrole. “Zonder samenhang en toezicht blijft beleid steken op papier”, waarschuwde zij.

Het jaar 2026 markeert volgens de president een belangrijk kantelpunt. Het huidige ontwikkelingsplan loopt af, wat betekent dat niet alleen nieuwe kansen ontstaan, maar ook de noodzaak om een nieuw strategisch kader vast te stellen. Dat kader moet rekening houden met een wereld die steeds sterker wordt beïnvloed door geopolitieke herschikkingen, politieke spanningen en regionale onzekerheden.

Suriname moet zich in die veranderende wereld stevig positioneren, stelde Simons, met een helder nationaal kader en zonder zich te laten meeslepen door korte-termijn-crises. Tegelijkertijd moet de focus blijven liggen op strategische ontwikkelingsvoordelen. Alleen zo kan Suriname economisch weerbaar worden en blijven, en perspectief bieden aan toekomstige generaties.