Brazilië, China, India, Rusland en Zuid-Afrika, zich uitgesproken tegen de voortzetting van het geweld in Gaza. De groep stelt onomwonden dat Palestina recht heeft op zelfbeschikking en erkent de Gazastrook als integraal onderdeel van het bezette Palestijnse grondgebied. In tegenstelling tot de duidelijke posities van BRICS en steeds meer individuele Caricom-landen is het Surinaamse beleid ten aanzien van het Israëlisch-Palestijns conflict zeer tegenstrijdig geweest onder het Kabinet Santokhi.

Officieel erkent Suriname de Staat Palestina binnen de grenzen van vóór 1967, zoals vastgelegd in verklaringen bij de Verenigde Naties. Desondanks leidde het voornemen van de regering-Santokhi om een Surinaamse ambassade te openen in Jeruzalem tot brede binnen- en buitenlandse kritiek. Het initiatief, destijds eigendunkelijk genomen door voormalig minister van Buitenlandse Zaken, International Business en Interntionale S

amenwerking, Albert Ramdin, nu secretaris-generaal van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS), werd door velen gezien als een breuk met Suriname’s eerder uitgesproken steun voor de Palestijnse zaak. President Santokhi heeft dat voornemen nooit formeel ingetrokken. Wel gaf hij in De Nationale Assemblee (DNA) aan dat de ambassade “geen prioriteit” heeft vanwege financiële beperkingen, zonder daarbij een politiek standpunt in te nemen.

De vaagheid van Surinames houding valt op, zeker nu belangrijke regionale partners een steeds uitgesprokener standpunt innemen. Zowel binnen Caricom als in Zuid-Amerika groeit het diploma-tiek momentum voor erkenning van Palestina als onafhankelijke staat en veroordeling van de Isra-elische bezetting. Suriname, dat zich vaak positioneert als bruggenbouwer en voorstander van mul-tilaterale samenwerking, dreigt met deze afwachtende houding de aansluiting bij regionale diplo-matieke initiatieven te verliezen.

De bal ligt nu bij de aankomende president Jennifer Geerlings-Simons om het standpunt, niet al-leen multilateraal, maar ook bilateraal, duidelijk te maken voor de wereld, maar ook voor de sa-menleving die er nu geen touw aan kan vastknopen.