werd gedood. Iran op zijn beurt heeft aanvallen uitgevoerd op omliggende landen. En dreigde daarbovenop met een blokkade van de Straat van Hormuz, een belangrijke zeestraat voor de wereldwijde oliehandel.

Dit zal zeker gevolgen hebben voor de rest van de wereld en natuurlijk ook Suriname. Eén van de directe gevolgen is een stijging van de prijs van ruwe olie en als verdere gevolg hogere prijzen van benzine en diesel aan de pomp. Ook al produceert Suriname zelf olie, de brandstofprijzen zijn gekoppeld aan internationale marktprijzen. Suriname importeert bovendien geraffineerde brandstoffen. Dus als de wereldmarktprijs stijgt, stijgt meestal ook de pompprijs lokaal. Gisteren kregen weggebruikers de schrik van hun leven toen zij merkten dat de prijzen met ruim 50 cent duurder was voor onder andere benzine.

Buitenlandse media melden dat Iran de Straat van Hormuz al decennia gebruikt als afschrikmiddel. De doorgang tussen de Perzische Golf en de Golf van Oman is goed voor 20 procent van de wereldwijde olie-export. Tankerrederijen, oliemaatschappijen en handelsbedrijven hebben de transporten van ruwe olie, brandstoffen en vloeibaar aardgas via de Straat al opgeschort. De prijzen zullen daardoor stijgen. Ondertussen hebben enkele grote scheepvaartconcerns ook besloten om niet meer door het Suezkanaal te varen.

Terwijl de Verenigde Staten en Israël zondag doorgaan met hun aanvallen op Iran, heeft de Iraanse Revolutionaire Garde de Straat van Hormuz naar verluidt gesloten. Een formele bevestiging uit Teheran ontbreekt, maar de feiten spreken voor zich: de vaarroute is zo goed als leeggeraakt.

De Straat van Hormuz is een smalle en daardoor strategisch zeer belangrijke doorgang tussen de Perzische Golf in het westen en de Golf van Oman in het oosten. In het noorden ligt Iran, in het zuiden liggen de Verenigde Arabische Emiraten en Oman. Iran heeft er een machtig drukmiddel mee in handen: als de doorgang wordt gesloten, kunnen de olieprijzen wereldwijd sterk stijgen.

Op dit moment liggen er veel tankers te wachten aan weerszijden van de ingang. Lege vaarwateren, waar normaal 20 miljoen vaten olie per dag doorheen schuiven. En radioberichten die kapiteins sommeren: geen enkel schip mag passeren. De Straat van Hormuz, ’s werelds belangrijkste energiekraan, is zo goed als dicht. Westerse instanties, waaronder het Amerikaanse ministerie van Transport en maritieme organisaties, waarschuwen schepen dringend het gebied te vermijden. Grote oliemaatschappijen en handelshuizen hebben hun verschepingen opgeschort. Toch hebben ten minste zeventien olietankers de doorvaart aangedurfd.

Omdat transportkosten, verzekeringspremies en containerprijzen stijgen door afsluiting van de vaarroute, worden die extra kosten doorberekend in vrijwel alle producten, zoals voeding, bouwmaterialen en kunstmest.