PARAMARIBO – Jongerenwerkers slaan weer alarm en eisen onmiddellijke actie tegen pesten op scholen. Volgens hen wordt het probleem nog altijd onderschat,...

terwijl de gevolgen desastreus kunnen zijn. De recente zelfdoding van een tiener, na herhaaldelijk gepest te zijn, heeft de urgentie opnieuw pijnlijk duidelijk gemaakt.
“Dit mag nooit meer gebeuren”, stellen jongerenwerkers vastberaden. Zij pleiten voor intensieve voorlichting onder jongeren over de verwoestende gevolgen van pesten, en roepen leerkrachten op om geen enkele vorm van pestgedrag te bagatelliseren. “Wat voor de één een grap lijkt, kan voor de ander een dagelijkse nachtmerrie zijn.” Dagelijks worden jongerenwerkers geconfronteerd met schrijnende verhalen van kinderen die slachtoffer zijn van verbaal, fysiek en digitaal pestgedrag. Volgens hen moet pestgedrag consequent en streng worden aangepakt. “Kinderen die anderen bewust of onbewust kleineren, moeten geconfronteerd worden met duidelijke sancties. Alleen zo kan het patroon worden doorbroken”, klinkt het.
Jongerenwerker Dwight Samuel wijst op een bredere maatschappelijke ontwikkeling. “Normen en waarden lijken steeds verder te vervagen. Jongeren herkennen de grens niet meer tussen plagen en pesten. En soms eindigt dat in onherstelbaar verdriet.” Hij pleit voor een gezamenlijke aanpak van het Ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur en het Ministerie van Justitie en Politie. “Er moet structureel beleid komen met verplichte voorlichting op scholen. Daarnaast moet er wetgeving worden overwogen die bewust pestgedrag strafbaar stelt.”
Ook ouders maken zich ernstige zorgen. Een bezorgde moeder geeft aan dat het probleem niet alleen bij leerlingen ligt. “Soms worden kinderen ook door leerkrachten, bewust of onbewust, gekleineerd. Dat kan diepe sporen nalaten.” Volgens haar durven sommige kinderen niet meer naar school uit angst om opnieuw vernederd te worden. Anderen zwijgen thuis, uit angst dat hun situatie erger wordt als ouders verhaal gaan halen.
De roep om verandering klinkt steeds luider. Jongerenwerkers, ouders en betrokkenen zijn het over één ding eens: pesten is geen onschuldige fase, maar een maatschappelijk probleem dat serieuze en structurele aandacht vereist.