is de registratieperiode definitief voorbij. Wat volgt, is geen administratieve herinnering meer, maar een strafrechtelijk na traject dat kan uitmonden in vervolging en berechting. Dat blijkt uit de richtlijnen van het Openbaar Ministerie inzake de niet-naleving van de VIV-verplichting.

 De kern van de boodschap is onmiskenbaar: het niet indienen van de VIV is een strafbaar feit. De verplichting is wettelijk verankerd en geldt zonder uitzondering voor politieke ambtsdragers. De regeling moet transparantie waarborgen en ongeoorloofde verrijking, belangenverstrengeling en corruptie tegengaan. Wie nalaat zijn of haar inkomen en vermogen tijdig te registreren, frustreert daarmee een essentieel controlemechanisme binnen het openbaar bestuur.

 Volgens de richtlijnen start na het verstrijken van de deadline een formeel handhavingstraject. Allereerst wordt vastgesteld welke ambtsdragers in gebreke zijn gebleven. Deze constatering vormt de basis voor verdere juridische stappen. De bevoegde instantie doet melding bij het Openbaar Ministerie, waarna een strafrechtelijke beoordeling volgt.

 In de volgende fase kan het Openbaar Ministerie besluiten een opsporingsonderzoek te laten instellen. Daarbij wordt onderzocht of daadwerkelijk sprake is van overtreding van de wettelijke verplichting en of er verzachtende of verzwarende omstandigheden zijn. De betrokken ambtsdrager kan worden gehoord en krijgt de gelegenheid zich te verantwoorden. Argumenten zoals administratieve vertraging of onwetendheid worden beoordeeld, maar vormen geen automatische vrijwaring van strafrechtelijke aansprakelijkheid.

 Indien het onderzoek voldoende grond oplevert, kan worden overgegaan tot dagvaarding. Dat betekent dat de zaak aan de rechter wordt voorgelegd. De rechter beoordeelt vervolgens of de wet is overtreden en welke sanctie passend is. Mogelijke straffen omvatten geldboetes of andere sancties, zoals vastgelegd in de relevante wetgeving. In ernstige of herhaalde gevallen kan de zaak bovendien bredere politieke gevolgen hebben.

De gevolgen reiken verder dan de rechtszaal. Een strafrechtelijke vervolging – en zeker een veroordeling – kan het vertrouwen in de betrokken ambtsdrager ernstig schaden. Belangrijk is dat de richtlijnen expliciet benadrukken dat handhaving niet selectief mag zijn. De wet geldt voor iedereen, ongeacht rang, politieke kleur of functie. Daarmee geeft het Openbaar Ministerie een krachtig signaal af dat politieke status geen schild vormt tegen vervolging.

 De deadline van 17 februari gold als laatste mogelijkheid om zonder directe strafrechtelijke consequenties aan de verplichting te voldoen. Nu deze datum is verstreken, is de fase van waarschuwingen voorbij. Het na traject is gericht op daadwerkelijke handhaving en het herstel van de rechtsorde. De komende periode zal duidelijk maken hoeveel ambtsdragers daadwerkelijk in gebreke zijn gebleven en hoeveel zaken het Openbaar Ministerie aan de rechter zal voorleggen.