een discussieavond die vrijdag werd gehouden. “Wanneer fouten worden gemaakt, worden er rechtszaken aangespannen, en de dwangsommen lopen op, soms tot miljoenen, die uiteindelijk door de belastingbetaler moeten worden opgehoest. Dit probleem heeft ernstige gevolgen voor de stabiliteit van de grondmarkt en de openbare financiën”, zegt Fatehmohamed.

Een ander groot probleem is de onrechtmatige toewijzing van gronden. Dit gebeurt vaak wanneer mensen die al jarenlang op een stuk grond wonen, geconfronteerd worden met een ander persoon die het land op onterechte wijze aanvroeg en toegewezen kreeg. Dit soort situaties komt regelmatig voor, vooral in gevallen van grensdisputen, waarbij mensen na toewijzing hals over kop overgaan tot grondconversie. Het resultaat is vaak dat een van de partijen, die oorspronkelijk geen recht op het stuk grond had, het eigendom verkrijgt, wat de situatie complexer maakt en leidt tot juridische complicaties.

Een derde probleem dat door landmeters wordt aangekaart, is het feit dat perceels-ID's niet altijd volgens de wettelijke regels worden toegekend. Deze ID's zijn bedoeld om rechtszekerheid te verschaffen, maar in de praktijk overlappen veel perceels-ID’s elkaar, wat verwarring en juridische problemen veroorzaakt. Dit gebeurt niet zelden doordat ID’s ook worden toegekend voor persoonlijke rechten, zoals het gebruiksrecht, dat volgens de wet geen perceels-ID zou mogen krijgen. Het probleem wordt nog ingewikkelder doordat sommige gronden die oorspronkelijk van de staat waren, onterecht worden toegewezen.

Ook de overlappingen tussen grondhuur rechten en eigendomsrechten zorgen voor veel problemen. In gevallen van grensdisputen of wanneer grondonrechtmatig is toegewezen, is de situatie complexer wanneer er grondconversie plaatsvindt, wat kan leiden tot juridische complicaties met eigendomsrechten die verworven zijn op basis van onterecht verkregen grondhuur rechten.

Volgens Fatehmohamed zijn de oplossingen binnen handbereik, omdat de bestaande wetgeving veel van de benodigde structuren  biedt om de problemen aan te pakken. Wat nodig is, zijn aanvullende beleidsregels die meer transparantie brengen in het proces en zorgen voor een betere doorstroom van aanvragen en vergunningen. Een belangrijk punt dat hij aanhaalt, is het gebrek aan toezicht en handhaving. Er moet meer aandacht komen voor de toepassing van de anticorruptiewet, vooral binnen het ministerie van Grondbeheer, Bosbeheer en Mijnbouw, om misstanden tegen te gaan. Tevens moet er een manier worden gevonden om de verantwoordelijke ambtenaren, inclusief ministers en directeuren, makkelijker aansprakelijk te stellen voor het beleid dat wordt gevoerd.