worden getroffen door de vervuiling van het rivierwater. Hoewel de hulp welkom is, benadrukken de lokale gezagsdragers dat deze noodvoorziening de weggevallen inkomsten uit de visvangst en andere bestaansmiddelen niet compenseert. De gemeenschappen wachten vooral op een permanente oplossing voor de vervuiling, zodat zij hun normale leven kunnen hervatten. De distributie begon op donderdag 1 oktober en werd op vrijdag 2 en zaterdag 3 oktober voortgezet. Het Kabinet van de President organiseerde de hulpverlening via het Bureau Volkscontacten, in samenwerking met de firma Chotelal. De afdeling Transport van het Ministerie van Defensie verzorgde het vervoer van de pakketten naar Saramacca.

In Creola ontvingen 50 gezinnen een voedselpakket. Claire Leming, lid van het werkbestuur van het dorp, wees erop dat veel bewoners voor hun levensonderhoud afhankelijk zijn van de jacht, visserij en kostgrondjes. De vervuiling raakt daarmee rechtstreeks de voedselvoorziening van gemeenschappen die sterk afhankelijk zijn van hun natuurlijke omgeving. Leming riep degenen die verantwoordelijk zijn voor de vervuiling op rekening te houden met de gevolgen voor de bewoners. “Vervuil dat water niet, want we hebben het echt nodig”, benadrukte zij.

In Grankreek kregen 157 gezinnen een voedselpakket. Kapitein Angelique Palmtak onderstreepte dat de beperkingen niet alleen de dagelijkse voedselvoorziening raken, maar ook de mogelijkheden van bewoners om zelfstandig in hun levensonderhoud te voorzien. Vissers kunnen hun werk niet normaal uitvoeren, terwijl ook activiteiten als planten en jagen worden beperkt. Zij hoopt dat de overheid de ondersteuning voortzet totdat het probleem daadwerkelijk is opgelost. Ook in het inheemse dorp Maho zijn de gevolgen breder dan alleen de visserij. Daar ontvingen 58 gezinnen voedselpakketten en werden 100 trays drinkwater verstrekt. Volgens basja Guiliano Zaalman worden naast vissers en jagers ook pottenbakkers, medicijnmannen en makers van traditioneel handwerk getroffen. Maho heeft inmiddels voor de tweede keer voedselhulp en drinkwater ontvangen. Zaalman waardeert de steun, maar benadrukt dat noodhulp geen structurele oplossing biedt. “Kinderen moeten naar school. Je moet ondernemen en werken om je kinderen naar school te sturen”, stelde hij.

In Columbia ontvingen 121 gezinnen een voedselpakket. Kapitein Rodney Sandel beschouwt de hulp als een positief signaal van de regering, maar vindt dat er meer nodig is. Doordat bewoners de vis uit de rivier niet kunnen consumeren of verkopen, verliezen zij zowel een belangrijke voedselbron als inkomsten. Vis en vlees uit andere dorpen halen, is volgens hem financieel niet haalbaar. Sandel pleit daarom voor financiële ondersteuning van de getroffen vissers. Daarnaast willen de bewoners duidelijkheid over wanneer de visvangst veilig kan worden hervat.

De distributie omvatte donderdag ook Pikin Poika, Santigron, Brooklyn, Totikamp, Haarlem en Pikin Maisi, waar in totaal 280 voedselpakketten en 108 trays water werden verstrekt. Zaterdag kreeg Pikin Saron 210 pakketten, Broferi 6, Bigi Poika 83 en Tibiti 40. De omvang van de hulpverlening onderstreept hoeveel gemeenschappen steun nodig hebben. De kernvraag blijft echter onbeantwoord: wanneer is het rivierwater weer veilig en kunnen bewoners hun bestaansmiddelen hervatten? Zolang er daarover geen duidelijkheid bestaat, blijft voedselhulp vooral een tijdelijke buffer tegen de gevolgen van een crisis die het dagelijkse leven en de economische zelfstandigheid van de dorpen aantast.