Het is niet zeker of de ziekte de doodsoorzaak was, maar het maakt onderzoekers wel extra alert.

Het gaat om een gewone zeehond die zo'n halfjaar oud was. Het dier werd in december dood aangetroffen door zeehondenwachters op Vlieland. Na onderzoek bleek dat de zeehond geen last had van veelvoorkomende doodsoorzaken zoals longworminfecties. De zeehond verkeerde verder in goede conditie, wat het overlijden onverwachts maakte.

"We vonden het opvallend", zegt marien bioloog Sander van Dijk van Zeehondencentrum Pieterburen. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) werd ingeschakeld en er werd hersenweefsel opgestuurd voor onderzoek. Uit die tests en eerder genomen monsters bleek dat het dier vogelgriep had. Zeehonden kunnen de ziekte oplopen door het eten van of het jagen op levende vogels. Maar ook het eten van dode vogels of van uitwerpselen van de dieren kan de ziekte verspreiden. "Virusdeeltjes kunnen binnenkomen via de ogen, mond of neus. En soms reist het virus verder naar de hersenen van de zeehond", schrijft Zeehondencentrum Pieterburen. Vogelgriep kan een groot risico vormen voor de zeehondenpopulatie. Tijdens een grote uitbraak van vogelgriep in 2014 spoelden duizenden zeehonden dood aan op de kusten van Zweden, Denemarken, Duitsland en Nederland. "Een enkele besmetting kan snel escaleren tot een wijdverspreide uitbraak", laat Zeehondencentrum Pieterburen weten. De organisatie ziet de vondst als extra bewijs dat mensen afstand moeten houden tot zeehonden. Op de Waddeneilanden wordt doorgaans een afstand van enkele tientallen meters geadviseerd, omdat zeehonden anders gestrest kunnen raken. (NU)