vrijgeeft en de strijd in Libanon volledig wordt gestaakt. Persbureau Bloomberg kreeg de volledige tekst in handen. Het gaat om een intentieverklaring die de weg vrijmaakt voor onderhandelingen over een definitief akkoord. Het gaat om een voorlopige versie. In aanloop naar de geplande ondertekening vrijdag in Zwitserland, kunnen er dus nog wijzigingen volgen. Zoals de Amerikaanse vicepresident JD Vance eerder aangaf, is het een tekst van ongeveer anderhalf A4'tje zonder veel details.

Hieronder de veertien punten, met hier en daar wat duiding:

1.      Iran en de VS spreken af om de strijd op alle fronten te staken. Dit punt is ook van toepassing op Libanon en bondgenoten van de VS en Iran moeten zich aan de afspraak houden. Daarmee impliceert de tekst dat de strijd tussen Israël en Hezbollah stopt.

2.      Iran en de VS beloven zich niet meer te bemoeien met elkaars binnenlandse aangelegenheden. Na de eerste aanvallen op Iran in februari had de Amerikaanse president Donald Trump het nog over regimeverandering in Iran.

3.      Iran en de VS willen binnen zestig dagen een definitief vredesakkoord sluiten. Als beide landen akkoord zijn, kunnen ze die periode verlengen.

4.      Meteen na het ondertekenen van de intentieverklaring heffen de VS hun maritieme blokkade op. Die blokkade verhinderde de schepen om naar en van Iran te varen. Binnen dertig dagen na het definitieve akkoord trekken de VS hun troepen terug uit de omliggende regio. Wat precies onder die regio valt, is niet gedefinieerd in de intentieverklaring.

5.      Iran gaat het scheepvaartverkeer in de Straat van Hormuz binnen dertig dagen herstellen naar het niveau van voor de oorlog. Daarbij zal het land ook mijnen verwijderen. In de verklaring staat niets over tol of servicekosten die Iran zou heffen.

6.      De VS gaan samen met partners in de regio een herstelplan ontwikkelen voor de economische wederopbouw van Iran. Daarbij garandeert het 300 miljard dollar (258 miljard euro) aan investeringen.

7.      De VS nemen zich voor om na het definitieve akkoord stapsgewijs alle sancties tegen Iran op te heffen. Daar vallen behalve de Amerikaanse ook sancties van de VN-Veiligheidsraad onder.

8.      Iran herhaalt dat het nooit een nucleair wapen zal produceren. In het definitieve akkoord zullen de landen afspreken in welke mate Iran uranium mag verrijken, bijvoorbeeld voor energieproductie. Daarmee blijft het cruciale punt waar de oorlog grotendeels om draaide onbeantwoord.

9.      Tot het definitieve akkoord er is, geldt een status quo. Dat betekent dat Iran zijn nucleaire capaciteit nog niet afbouwt en de VS nog geen sancties opheffen.

10. De VS staan Iran direct na ondertekening van de intentieverklaring toe ruwe olie en andere producten te exporteren. Iran krijgt ook toegang tot ondersteunende diensten van banken en verzekeringsmaatschappijen.

11. Gezien de voortgang in de onderhandelingen willen de VS bevroren Iraanse tegoeden weer vrijgeven. Wanneer dat precies gebeurt, is niet vastgelegd in de tekst.

12. Na het definitieve akkoord komt er een 'implementatiemechanisme' dat toeziet op de naleving van de afspraken. Hoe dat precies wordt vormgegeven en wie erop toeziet, staat niet in de intentieverklaring.

13. Iran en de VS gaan alleen in gesprek over de punten die worden genoemd in deze intentieverklaring. Dat betekent dat andere gevoelige onderwerpen, zoals het Iraanse raketprogramma en de steun van Iran aan proxy's als Hezbollah en de Houthi's, in principe niet ter sprake hoeven te komen.

14. De VN-Veiligheidsraad zal het definitieve akkoord goedkeuren via een bindende resolutie.