Pakistaanse bemiddelaars een 15-puntenplan gestuurd om een diplomatieke oplossing te vinden. Het plan zou voorwaarden stellen rond Iran’s ballistische raketprogramma en nucleaire activiteiten, en onder meer de heropening van de Straat van Hormuz en het staken van steun aan groeperingen als Hezbollah inhouden. De VS zouden ook een tijdelijk staakt-het-vuren van één maand willen afspreken om verdere onderhandelingen mogelijk te maken.

Iran ontkent echter categorisch dat het ooit gesprekken voert met de VS of zelfs op de hoogte is van zo’n plan. Een hoge woordvoerder van de Iraanse Revolutionaire Garde verklaarde dat president Donald Trump ‘met zichzelf onderhandelt’ en benadrukte: “Mensen zoals wij kunnen het nooit eens worden met mensen zoals u.” Onduidelijk blijft of Iran werkelijk geen kennis heeft van het plan of bewust verwarring zaait.

De retoriek van beide kanten is tegenstrijdig. Trump beweerde recent dat Iran hem had beloofd nooit kernwapens te ontwikkelen en sprak over ‘intensieve gesprekken met de juiste mensen’ om ‘een einde aan de vijandelijkheden’ te bereiken. Hij suggereerde zelfs dat Iran hem een ‘enorm prijzig cadeau’ zou geven. Tegelijkertijd noemde de voorzitter van het Iraanse parlement dergelijke claims ‘fake news’, en betoogde dat Trump vooral de oliemarkt en financiële markten wil kalmeren; niet echt vrede nastreven.

Terwijl deze diplomatieke signalen circuleren, versterkt de VS haar militaire aanwezigheid in de regio. Volgens Amerikaanse media worden 2.000 tot 3.000 extra soldaten van een luchtlandingsdivisie en circa 2.500 mariniers met amfibische schepen naar de Arabische Zee gestuurd. Daarmee stijgt het aantal Amerikaanse troepen in het Midden-Oosten tot ruim 50.000.

Ondertussen gaan de gewelddadigheden door. Israël voerde woensdagochtend nieuwe luchtaanvallen uit op Teheran, volgens het Iraanse persbureau SNN gericht op een woonwijk, waarbij reddingsdiensten nog steeds onder puin naar overlevenden zoeken. Iran reageerde met raketaanvallen op Israëlische doelen én op Amerikaanse bases in Koeweit, Jordanië en Bahrein, uitgevoerd door de Revolutionaire Garde.

Kortom: terwijl er sporadisch diplomatieke signalen zijn, blijft de situatie zeer gespannen met toenemende militaire mobilisatie, openlijke leugens en tegengestelde verklaringen aan beide kanten. Er is geen geloofwaardig bewijs dat echte onderhandelingen plaatsvinden. (NU)