blijven sommige burgers vuil op hun erf in brand steken. De rook trekt naar aangrenzende woningen en zorgt niet alleen voor stankoverlast, maar brengt ook de gezondheid van omwonenden in gevaar. Ondanks herhaalde waarschuwingen van de brandweer lijkt de boodschap bij een deel van de bevolking niet aan te komen. Het risico op uitslaande branden neemt door de droge vegetatie bovendien aanzienlijk toe.

De aanhoudende droogte zorgt ervoor dat gras, struiken en andere vegetatie op veel plaatsen kurkdroog zijn. Hierdoor hoeft er maar weinig te gebeuren om brand te veroorzaken. Een brandend hoopje afval kan door een plotselinge windvlaag overslaan naar droog gras, aangrenzende erven en zelfs woningen. Wat voor iemand een eenvoudige manier lijkt om van afval af te komen, kan daardoor grote gevolgen hebben voor een hele buurt.

Opvallend is dat waarschuwingen om geen vuil in brand te steken niet bij iedereen lijken aan te komen. Sommige burgers blijven afval op hun erf verbranden, in de veronderstelling dat zij de situatie onder controle hebben. Ook het gebruik van een kuil of een metalen vat biedt echter geen garantie dat het vuur veilig blijft. Vonken kunnen wegwaaien en smeulende resten kunnen opnieuw vlam vatten. Het gevaar beperkt zich niet tot de mogelijkheid van een uitslaande brand. Ook de rook die vrijkomt bij het verbranden van afval vormt een ernstige bedreiging voor de volksgezondheid. Bij het verbranden van huishoudelijk afval kunnen schadelijke stoffen vrijkomen die de luchtwegen en ogen irriteren. Mensen kunnen last krijgen van hoesten, benauwdheid en ademhalingsproblemen.

Vooral kinderen, ouderen en personen met astma of andere luchtwegaandoeningen lopen extra risico. Zij worden vaak ongewild slachtoffer van de keuzes van anderen. Bewoners die zelf geen afval verbranden, kunnen hun ramen en deuren nauwelijks openhouden wanneer rook van een naburig erf hun woning binnendringt. De overlast kan bovendien uren aanhouden, afhankelijk van de hoeveelheid afval en de omstandigheden waaronder het vuur brandt. Daarmee wordt de leefbaarheid in woonwijken rechtstreeks aangetast. De vraag is hoelang deze onverantwoordelijke gewoonte nog wordt voortgezet voordat zich een ernstig incident voordoet. De brandweer kan blijven waarschuwen, maar uiteindelijk begint brandpreventie ook bij het gedrag van burgers zelf. Juist tijdens een periode van extreme droogte is extra voorzichtigheid noodzakelijk. Afval verbranden, sigarettenpeuken achteloos weggooien of vuur onbeheerd achterlaten, kan desastreuze gevolgen hebben. Burgers moeten beseffen dat een erf geen afgesloten gebied is wanneer er vuur wordt gemaakt. De gevolgen kunnen veel verder reiken dan de eigen perceelgrenzen. Eén onvoorzichtige handeling kan voldoende zijn om een woning, bezittingen en zelfs mensenlevens in gevaar te brengen.