In het buitenland is het besluit van de Afrikaanse bond om de Afrika Cup-titel toe te kennen aan verliezend finalist Marokko eveneens groot nieuws.

Daarbij zijn de media het niet met elkaar eens: zowel Senegal als Marokko wordt gesteund.
L'Équipe probeerde zijn lezer mee te geven hoe baanbrekend dit besluit was. “Deze gebeurtenis doet de wereld van het Afrikaanse voetbal op zijn grondvesten schudden. Het is ongekend en nooit vertoond in de geschiedenis van de sport op dit niveau.” De Franse krant kwam ook aan met een anonieme bron, actief binnen de voetbalbond van Senegal. “We zijn woest. Eind maart is er een vergadering van de Afrikaanse bond en dat wordt een Derde Wereldoorlog”', was de niet zo smaakvolle quote.
In een opiniestuk van Marca werd gezinspeeld op vriendjespolitiek. “Het was voor het Afrika Cup-toernooi al duidelijk dat Marokko moest winnen. Voor de FIFA geldt de wet van de sterkste. Marokko zal ook de WK-finale van 2030 bereiken en zelfs winnen, je las het hier als eerste bij Marca, werd ironisch afgesloten. Het eveneens Spaanse AS bekeek het vanuit een ander perspectief. “In Turkije gebeurde dit weekend hetzelfde bij een competitiewedstrijd tussen Kocaelispor en Konyaspor. Er is een gevaarlijke trend aan het ontstaan en het is simpelweg niet toegestaan volgens de regels.”
Du jamais vu, schrijft Het Laatste Nieuws. Oftewel: ongeëvenaard, ongekend, nog nooit vertoond. “Het was de gekste ontknoping van een finale ooit en dit wordt dus tot ieders verbazing teruggedraaid door de beroepscommissie van de Afrikaanse bond. Hoe een historische Afrika Cup-finale een nog onwaarschijnlijkere twist krijgt.” BILD is duidelijk: “Het verlaten van het veld was een overduidelijke overtreding van de regels.” Toch werd het nieuws betiteld als een grote verrassing. La Gazzetta dello Sport kon het allemaal niet meer volgen. “Senegal heeft gewonnen. Nee, Marokko. Ja, maar ook weer niet. Want hier eindigt het niet. Eén ding is zeker, sociale media werden gek na het besluit. Zoiets kan alleen maar in Afrika gebeuren. De geloofwaardigheid van het continent wordt hiermee serieus in gevaar gebracht. Hoe kan een titel twee maanden na een finale worden toegekend, niet vanwege een dopinggeval of een registratiefout, maar door iets wat zich onder de neus van de scheidsrechter heeft afgespeeld? (VI)