af in een spannende finale en liep bovendien een kampioenschapsrecord van 1 minuut en 54,81 seconden.

Hodgkinson moest genoegen nemen met zilver in 1:55,01. De Nederlandse Femke Bol-Broeders eindigde als derde in 1:55,54 en verzekerde zich daarmee van het brons. De finale gold vooraf als een van de blikvangers van de Europese kampioenschappen. Vooral de strijd tussen Hodgkinson en Werro werd met veel belangstelling tegemoet gezien. Sebastian Coe, voorzitter van World Athletics en zelf tweevoudig olympisch zilveren medaillewinnaar op de 800 meter, had de race zelfs omschreven als een wedstrijd die “een van de meest memorabele races ooit” kon worden. Hodgkinson begon sterk en nam na het samenkomen van de banen de leiding. Werro bleef echter dicht in haar buurt en schoof geleidelijk naar voren. Op de laatste bocht plaatste de Zwitserse een versnelling waarmee ze afstand nam van haar Britse concurrente. Werro passeerde de bel voor de laatste ronde in een zeer snelle 56,45 seconden. Hodgkinson probeerde nog terug te komen en passeerde Bol-Broeders, waarna ze op ongeveer 150 meter van de finish een aanval inzette. Werro hield echter stand en liep overtuigend naar de Europese titel.

Voor de Zwitserse was de overwinning extra bijzonder, nadat ze donderdag tijdens de halve finale ten val was gekomen. Ze mocht uiteindelijk na een beroep toch deelnemen aan de eindstrijd, nadat ze had aangevoerd dat ze van achteren was gehinderd.

“Het is de afgelopen uren op en neer gegaan.” “Ik ben erg blij met de medaille”, zei Werro na haar overwinning. Hodgkinson, die op jacht was naar haar derde Europese titel na haar eerdere zeges in München (2022) en Rome (2024), toonde zich teleurgesteld. “Ik denk dat ik gelukkiger zou zijn geweest met het goud. Het was een geweldige race”, zei de Britse. Bij het passeren van de finish barstte het Alexander Stadium los in Zwitserse koebelgeluiden, terwijl Werro haar verrassende Europese titel vierde. (FS)