Na een grondige restauratie is het pand weer opengesteld voor het publiek en moet het niet alleen een museum worden, maar ook een financieel zelfstandig erfgoedcentrum dat zichzelf op termijn kan onderhouden. Er is nog ongeveer USD 200.000 nodig om onder meer het erf aan te pakken en een passende omheining rond het monument te plaatsen. Die moet aansluiten bij de koloniale uitstraling van het pand uit de achttiende eeuw. Voor de restauratie en inrichting is inmiddels ruim USD 2,2 miljoen bijeengebracht. Het grootste deel van de financiële steun kwam uit het buitenland, maar ook Surinaamse bedrijven en organisaties hebben flink bijgedragen. Stichtingsvoorzitter en gevierde schrijfster Cynthia Mc Leod is niet ontevreden met het resultaat dusver. Zij is niet uitgesproken over de bijdrage die er is geleverd om het pand dat in 1742 is gebouwd door de ‘vrijgeboren negerin’, die relatief snel uitgroeide tot een van de rijkste personen in Suriname, te restaureren.

Volgens Mc Leod is de omheining, waar er nog geld voor nodig is, niet alleen bedoeld als esthetische aanvulling. Ook de veiligheid en bescherming van het monument spelen een belangrijke rol. De stichting wil voorkomen dat het terrein betreden wordt door bijvoorbeeld ongewenste gasten, die een brandgevaar zouden kunnen vormen. De stichting wil voorkomen dat het Elisabeth Samsonhuis afhankelijk blijft van donaties. Daarom is bij de inrichting nadrukkelijk rekening gehouden met inkomsten uit de exploitatie van het gebouw. Op de begane grond bevindt zich een conferentiezaal die kan worden verhuurd voor onder meer seminars, lezingen, concerten, huwelijken en andere bijeenkomsten. Op de verdieping daarboven is het museum ingericht rond het leven van Elisabeth Samson, die bekendstaat als de eerste zwarte vrouwelijke miljonair van Suriname.

De museumruimten zijn ingericht met historische voorwerpen en reconstructies die bezoekers een beeld moeten geven van het dagelijks leven van Samson. Zo zijn onder meer haar slaapkamer en een sociale scène met haar eerste levenspartner nagebootst.

Ook de overige beschikbare ruimtes moeten inkomsten genereren. Kantoorruimten zullen worden verhuurd en volgens Mc Leod heeft zich inmiddels al een huurder gemeld. De stichting ziet de exploitatie van het pand als een noodzakelijke voorwaarde om het monument op lange termijn te behouden. Een deel van de inkomsten moet daarom worden gereserveerd voor structureel onderhoud. Daarmee wil men voorkomen dat het gerestaureerde pand in de toekomst opnieuw in verval raakt. Mc Leod benadrukt dat het Elisabeth Samsonhuis niet uitsluitend een project van de stichting is. Het historische pand moet een plek worden waarmee alle Surinamers zich kunnen identificeren en waar het publiek de geschiedenis kan beleven. “Het is van en voor Suriname. Van en voor de Surinamers. Ik hoop dat de mensen er gebruik van maken. En ik hoop vooral dat de mensen het zullen waarderen en ervan genieten.”