steekpartij in een woning aan de Amazonestraat. Het vonnis werd op 13 augustus uitgesproken en sluit aan bij de eis van de officier van justitie.

Het incident vond plaats op 12 april 2024. FG verbleef die dag in de woning van een echtpaar voor wie hij regelmatig op hun kind paste. Tijdens een ruzie tussen de man en de vrouw escaleerde de situatie. De man mishandelde zijn partner door haar met vuistslagen te raken en aan haar haren te trekken. Volgens verklaringen in het strafdossier was dit niet de eerste keer dat de vrouw slachtoffer werd van geweld binnen haar relatie.

Tijdens het conflict greep FG in. Volgens zijn verklaring wilde hij de vrouw beschermen en de mishandeling beëindigen. Hij deed daarom een beroep op noodweer en stelde dat hij handelde in een toestand van emotionele opwinding. De rechter wees deze verdediging echter resoluut af.

Uit het vonnis bleek dat de mishandeling op het moment van de fatale steekpartij al voorbij was. De rechter stelde vast dat FG de kamer had verlaten, naar het balkon was gegaan om een mes te halen, en vervolgens terugkeerde om het slachtoffer in de nek te steken. Het dodelijke letsel volgde dus niet in een directe reactie op het geweld van de man, maar in een fase waarin de situatie al was afgezwakt.

“De mishandeling was gestopt. Het slachtoffer had zijn partner al losgelaten. Daarmee verviel de directe dreiging die noodweer zou kunnen rechtvaardigen. Bovendien heeft de verdachte gekozen om een mes te gebruiken tegen een ongewapend persoon. Dat is disproportioneel,” aldus persrechter Alida Johanns.

De kantonrechter benadrukte dat zelfs als er wél sprake zou zijn geweest van een acute noodsituatie, het handelen van FG niet in verhouding stond tot het gevaar. Het steken in een vitaal deel van het lichaam, de hals, werd aangemerkt als buitensporig en niet noodzakelijk om de vrouw te beschermen.

De zaak kreeg veel aandacht omdat de verdachte geen familielid was, maar de vaste oppas van het kind van het echtpaar. Hij verbleef vaak in de woning en kende de gezinssituatie goed. Dit maakte de zaak extra beladen: de man die geacht werd vertrouwen te genieten, raakte uiteindelijk betrokken bij een dodelijk conflict.

De advocaat van FG pleitte voor vrijspraak. Hij stelde dat zijn cliënt handelde uit bescherming van de vrouw en in een psychische gemoedstoestand die werd veroorzaakt door het voortdurende geweld dat hij aanschouwde. De rechter volgde dit standpunt echter niet. Het feit dat FG bewust de tijd nam om een mes te halen, werd zwaar meegewogen. “Dat duidt op een zekere berusting en niet op een spontane verdedigingsreactie,” zo staat in het vonnis.

Het vonnis van zeven jaar gevangenisstraf komt overeen met de eis van de officier van justitie. De tijd die FG reeds in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, wordt op de straf in mindering gebracht. Hoeveel maanden dit precies betreft, werd in de uitspraak niet vermeld.

“Zelfverdediging kan een rechtvaardiging vormen, maar alleen als er sprake is van een directe en acute aanval. Zodra de situatie voorbij is, kan geweld niet meer gerechtvaardigd worden,” aldus Johanns.