elektrische en plug-in hybride voertuigen rond in de regio. Als de huidige groei doorzet, wordt nog voor het einde van 2026 de grens van één miljoen voertuigen overschreden. Terwijl landen als Brazilië, Chili, Colombia en Uruguay miljarden besparen op brandstofkosten en fors investeren in laadinfrastructuur, bevindt Suriname zich nog in een vroeg stadium van de transitie naar elektrisch vervoer.

Uit het recente Electromobility Monitor-rapport van OLACDE blijkt dat in het eerste kwartaal van dit jaar meer dan 106.000 nieuwe elektrische voertuigen werden verkocht. Brazilië voert de lijst aan met ruim 473.000 elektrische auto's en vertegenwoordigt daarmee meer dan de helft van het totale elektrische wagenpark in de regio. Mexico, Colombia, Uruguay en Costa Rica volgen op afstand. Wanneer echter wordt gekeken naar het aantal elektrische voertuigen per inwoner, staat Uruguay bovenaan de ranglijst, gevolgd door Costa Rica, Brazilië, Chili en Mexico. Chili heeft zich ondertussen ontwikkeld tot een wereldspeler op het gebied van elektrisch openbaar vervoer en beschikt over 4.707 elektrische bussen, het op één na hoogste aantal ter wereld na China.

De snelle groei wordt ondersteund door een uitbreiding van laadinfrastructuur. Regionaal zijn inmiddels meer dan 20.000 laadpunten operationeel. Daarnaast levert de overstap naar elektrisch vervoer aanzienlijke economische voordelen op. Volgens OLACDE besparen de elektrische voertuigen en bussen in de regio gezamenlijk jaarlijks ruim USD 1,1 miljard aan brandstofkosten. Bovendien wordt elk jaar ongeveer 890 miljoen liter benzine en 340 miljoen liter diesel uitgespaard.

Opvallend is ook de explosieve groei in enkele opkomende markten. Argentinië zag de verkoop van elektrische voertuigen in het eerste kwartaal twintig keer hoger uitvallen dan een jaar eerder. Ecuador verviervoudigde bijna zijn verkoopcijfers, terwijl Colombia en Uruguay groeipercentages van bijna 300 procent noteerden.

Voor Suriname biedt deze ontwikkeling zowel kansen als uitdagingen. Hoewel elektrische voertuigen steeds vaker zichtbaar worden op de Surinaamse wegen, ontbreekt nog een grootschalig beleid gericht op de stimulering van elektrisch vervoer. Ook het aantal publieke laadstations blijft beperkt, waardoor de praktische inzet van elektrische voertuigen voor veel consumenten nog een uitdaging vormt.

Tegelijkertijd beschikt Suriname over een relatief schoon elektriciteitsprofiel, dankzij de energieopwekking uit waterkracht. Hierdoor zou de milieu-impact van elektrisch rijden potentieel groter kunnen zijn dan in landen die grotendeels afhankelijk zijn van fossiele brandstoffen voor hun stroomvoorziening. Deskundigen wijzen erop dat de stijgende brandstofprijzen en de behoefte aan een duurzamer transportsysteem de discussie over elektrische mobiliteit ook in Suriname steeds actueler maken. Met de groeiende beschikbaarheid van elektrische voertuigen op de internationale markt en de dalende aanschafkosten kan de belangstelling onder Surinaamse consumenten de komende jaren verder toenemen.

Hoewel elektrische voertuigen momenteel nog slechts een fractie van het Surinaamse wagenpark uitmaken, laat de ontwikkeling in de regio zien dat de overstap naar emissiearm vervoer geen verre toekomstmuziek meer is. De vraag is niet langer óf de elektrificatie van transport Suriname zal bereiken, maar hoe snel het land erin slaagt de noodzakelijke infrastructuur en beleidskaders daarvoor te ontwikkelen.