dat de kwestie al meer dan twintig jaar voortsleept en dat bewoners nog altijd in onzekerheid verkeren over de rechtsgeldigheid van hun kavels en woningen. Volgens de bewindsman staat één uitgangspunt voorop: mensen die te goeder trouw een perceel hebben gekocht en daarop een woning hebben gebouwd, mogen niet worden gedupeerd. Soeropawiro benadrukt dat het ministerie momenteel alle beschikbare informatie verzamelt om verder te gaan waar eerdere regeringen zijn gestopt. De kwestie wordt volgens hem bemoeilijkt door een ingewikkelde geschiedenis van hypotheekschulden, grondverkopen en tegenstrijdige eigendomsclaims. Het terrein was oorspronkelijk eigendom van Stichting Danny. Volgens de minister werden op het gebied hypotheken gevestigd die uiteindelijk niet konden worden afgelost. Daardoor kwam het terrein op een openbare veiling terecht en werd het gekocht door een andere stichting.

Het probleem is echter dat in de tussentijd kavels waren verkocht aan particulieren op basis van een verkavelingskaart, die nooit officieel werd goedgekeurd door het Ministerie van Openbare Werken. “De mensen hebben kavels gekocht zonder te weten dat daarop hypotheken rustten en dat de verkaveling niet officieel was goedgekeurd”, zegt de minister. Daardoor ontstond een complexe situatie, waarbij bewoners die vaak jarenlang hebben gespaard voor een eigen woning, tegenover een nieuwe eigenaar kwamen te staan, die stelt dat de verkochte kavels niet voorkomen op de officiële verkavelingskaart.

De minister maakte duidelijk dat de belangen van de bewoners voor de regering prioriteit hebben. Veel gezinnen wonen inmiddels al jaren in het gebied en hebben aanzienlijke investeringen gedaan in hun woning. “De huizen kunnen niet zomaar worden vernietigd”, zegt Soeropawiro. Hij verwees daarbij naar het ingrijpen van de districtscommissaris, die eerder verdere acties heeft laten stopzetten, totdat een structurele oplossing wordt gevonden. Volgens de bewindsman heeft het geen zin om te kiezen voor een tijdelijke maatregel die het probleem slechts voor zich uitschuift. Er moet een regeling komen die zowel de bewoners als de huidige eigenaar juridische zekerheid biedt. “Het moet een duurzame oplossing zijn waarbij de belangen van alle betrokken partijen worden meegenomen.”

De GBB-minister erkent dat het dossier over Danny’s Villapark uitzonderlijk complex is. Naast de belangen van bewoners spelen ook financiële verplichtingen van de betrokken stichtingen en eerdere hypotheekconstructies een rol. Een bijkomende complicatie is dat de bestuurder van Stichting Danny inmiddels is overleden. Hierdoor is het volgens de minister moeilijk geworden om bepaalde financiële en juridische verantwoordelijkheden te achterhalen of te verhalen. Desondanks vindt hij dat de focus nu niet moet liggen op het aanwijzen van schuldigen, maar op het vinden van een uitweg voor de getroffen bewoners. De kwestie rond Danny’s Villapark staat volgens de minister niet op zichzelf. Het ministerie wordt overspoeld door vraagstukken rond grondbeleid, terwijl tegelijkertijd ook natuur- en bosbeheer de aandacht vragen.

Soeropawiro herhaalde dat de regering ervan uitgaat dat iedere burger recht heeft op een stuk grond om een bestaan op te bouwen en de toekomst van zijn gezin veilig te stellen. Hoewel nog geen concrete termijn is genoemd voor een definitieve oplossing, zegt de regering dat de inventarisatiefase vrijwel is afgerond. Daarna moet duidelijk worden welke juridische en bestuurlijke stappen nodig zijn om een einde te maken aan een van de langstlopende grondgeschillen van Suriname.